Piotr Pogonowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Piotr Pogonowski
Data i miejsce urodzenia 27 listopada 1973
Siedlce
Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego
Okres od 19 listopada 2015[1]
Poprzednik Dariusz Łuczak

Piotr Pogonowski (ur. 27 listopada 1973 w Siedlcach) – polski prawnik, urzędnik państwowy i nauczyciel akademicki, profesor nauk prawnych, w latach 2015–2016 pełniący obowiązki szefa, a od 2016 szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego.

Życiorys[edytuj]

W 1997 na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim ukończył studia prawnicze i historyczne. Na Wydziale Prawa, Prawa Kanonicznego i Administracji tej uczelni uzyskiwał stopnie naukowe doktora (w 2001 na podstawie pracy zatytułowanej Status prawny organów postępowania upadłościowego) i doktora habilitowanego (w 2004 w oparciu o rozprawę Zakaz reformationis in peius w postępowaniu cywilnym). W 2010 otrzymał tytuł profesora nauk prawnych. Specjalizuje się w postępowaniu cywilnym, zajmując się m.in. postępowaniem upadłościowym, egzekucyjnym i zabezpieczającym.

W latach 1999–2002 pracował w służbach legislacyjnych Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. W latach 2003–2005 był głównym specjalistą ds. orzecznictwa w Sądzie Najwyższym. W latach 2006–2007 był dyrektorem Biura Obsługi Prawnej i Zastępstwa Procesowego w Ministerstwie Finansów, a następnie do 2008 dyrektorem Biura Prawnego w Służbie Wywiadu Wojskowego[2]. W latach 2008–2010 zajmował stanowisko dyrektora gabinetu szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego[3].

Jako nauczyciel akademicki od 2000 związany z Katolickim Uniwersytetem Lubelskim. Zaczynał jako asystent w Katedrze Prawa Cywilnego, następnie obejmował stanowiska adiunkta i profesora nadzwyczajnego. W latach 2005–2010 był kierownikiem Katedry Postępowania Cywilnego. Wykładał na Wydziale Prawa i Administracji Wyższej Szkoły Finansów i Zarządzania w Warszawie (został profesorem zwyczajnym tej uczelni), a także w Wyższej Szkole Handlu i Prawa im. Ryszarda Łazarskiego w Warszawie.

W wyborach parlamentarnych w 2011 bezskutecznie ubiegał się o mandat poselski z list Prawa i Sprawiedliwości w okręgu lubelskim. W 2014 został członkiem rady programowej tej partii[4].

19 listopada 2015 prezes Rady Ministrów Beata Szydło powierzyła mu pełnienie obowiązków szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego[5]. 19 lutego 2016 objął funkcję szefa tej służby[6]. W przeciągu kilkunastu miesięcy – według informacji mediów – awansował ze stopnia kaprala ABW do stopnia pułkownika ABW[7].

Wybrane publikacje[edytuj]

  • Domy składowe. Prowadzenie przedsiębiorstwa składowego, dowody składowe jako papiery wartościowe, umowa składu, Wyd. Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2001
  • Działalność gospodarcza małżonków (współautor), Wyd. Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2002
  • Organy postępowania upadłościowego, ABC, Kraków 2001
  • Postępowanie zabezpieczające i egzekucyjne, Wyd. C.H. Beck, Warszawa 2007
  • Przyjazna administracja skarbowa, Wyd. Difin, Warszawa 2007
  • Realizacja prawa do sądu w postępowaniu cywilnym, Wyd. C.H. Beck, Warszawa 2005
  • Umowa składu, Wyd. Prawo i Praktyka Gospodarcza, Warszawa 2004
  • Współczesne przemiany postępowania cywilnego (red.), Wolters Kluwer Polska, Warszawa 2010
  • Zakaz reformationis in peius w postępowaniu cywilnym, Wyd. Prawo i Praktyka Gospodarcza, Warszawa 2004

Przypisy

  1. Do 22 lutego 2016 jako p.o.
  2. Nowi szefowie ABW i AW. premier.gov.pl, 19 listopada 2015. [dostęp 2017-05-29].
  3. Kruk jedynką, współpracownik Kamińskiego z CBA – trójką na liście PiS. polskatimes.pl, 27 sierpnia 2011. [dostęp 2014-09-22].
  4. Rada Polityczna Prawa i Sprawiedliwości powołała Radę Programową. pis.org.pl, 15 lutego 2014. [dostęp 2014-10-07].
  5. Nowi szefowie ABW i Agencji Wywiadu. Na czele służb stanęli Piotr Pogonowski i Grzegorz Małecki. tvpparlament.pl, 19 listopada 2015. [dostęp 2015-11-19].
  6. Premier powołała szefów służb specjalnych. tvn24.pl, 22 lutego 2016. [dostęp 2016-02-22].
  7. Robert Zieliński: Ekspresowy Pogonowski. Jak w półtora roku zostać pułkownikiem. tvn24, 11 lipca 2017. [dostęp 2017-07-11].

Bibliografia[edytuj]