Piotr Szafraniec (zm. 1456)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Piotr Szafraniec
Herb
Starykoń
Rodzina

Szafrańcowie herbu Starykoń

Data śmierci

1456

Ojciec

Piotr Szafraniec Młodszy

Żona

Konstancja

Dzieci

Krzysztof, Piotr, Stanisław

Piotr Szafraniec herbu Starykoń (zm. w 1456) – syn Piotra Szafrańca Młodszego, wnuk Piotra Szafrańca Starszego. Pan na Pieskowej Skale i Seceminie.

Był podkomorzym krakowskim i starostą sieradzkim, ale w dziejach zapisał się głównie jako rycerz-rozbójnik (raubritter). Wiecznie potrzebujący pieniędzy, miał on między innymi pod Seceminem napaść na rajcę krakowskiego z rodu Wierzynków i obrabować go z sumy pięciu lub siedmiu tysięcy czerwonych złotych (florenów). Opanowawszy w 1452 roku zamek w Malcu, obsadził go załogą i tak długo nękał ziemię książąt cieszyńskich, dopóki ci nie zapłacili mu zaległego żołdu w wysokości 2000 złotych. Natomiast rok wcześniej, z rozkazu króla Kazimierza Jagiellończyka bezskutecznie oblegał zamek w Barwałdzie, należący do Skrzyńskich, również rycerzy-rabusiów.

Jan Długosz pisał o nim, iż był to „człek ladaco, jakich mało, złodziejów i ich wspólników spólnik, obroną szczwany matacz i podstępca, kłamstwy barwionemi umiejący własnych, najzaufańszych przyjaciół podchodzić, a otumianionych łotrowsko zaprzedawać”.

Według legendy, z jego zamku w Seceminie wychodziły lochy, wiodące ku Włoszczowy i dalej ku Bąkowej Górze koło wsi Maluszyn. W lochach tych, wraz ze swym wspólnikiem – niejakim zbójem Bąkiem – trzymał zagrabione skarby.

Zbójeckie rzemiosło kontynuował po nim – przy wsparciu matki Konstacji – syn Krzysztof Szafraniec, który został z rozkazu królewskiego pojmany i stracony w Krakowie w 1484 roku.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jerzy Stankiewicz: Legendy świętokrzyskie. Kraków: Krajowa Agencja Wydawnicza, 1988, s. 104-105.
  • Informacje o zamku Secemin www.zamki.res.pl dostęp [2012-06-12]
  • Informacje o gminie Secemin www.secemin.net.pl dostęp [2012-06-12]