Piotr Szumlewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Piotr Szumlewicz
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

19 marca 1976
Warszawa

Zawód, zajęcie

dziennikarz, publicysta, polityk

Piotr Szumlewicz (ur. 19 marca 1976 w Warszawie[1]) – polski dziennikarz i publicysta, a także działacz związków zawodowych.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Piotr Szumlewicz wygłaszający mowę na zgromadzeniu upamiętniającym 99. rocznicę zamachu na Gabriela NarutowiczaZachęta Narodowa Galeria Sztuki, 16 grudnia 2021.

Absolwent socjologii i filozofii na Uniwersytecie Warszawskim[2]. Redaktor kwartalnika „Bez Dogmatu” i portalu lewica.pl.[3][4] Jego teksty ukazywały się również między innymi w „Przeglądzie”, „Gazecie Wyborczej”, „Trybunie”, „Dzienniku Trybuna” i polskiej edycji miesięcznika „Le Monde diplomatique[5].

Autor wielu raportów i opracowań dla organizacji pozarządowych, w tym Fundacji im. Heinricha Bölla, Fundacji im. Róży Luksemburg i Fundacji Lasalle’a. Jeden z założycieli Krytyki Politycznej, z której wystąpił w 2003[5].

Od kwietnia 2010 dziennikarz TVP, gdzie współpracował przy wydawaniu programu Gorący temat w TVP2. Potem pracował też w Panoramie, współpracował z serwisem informacyjnym TVP PoloniaPolonia 24 oraz z portalem tvp.info, dla którego przeprowadzał wywiady z polskimi i zagranicznymi intelektualistami. Od maja do listopada 2013 roku stały felietonista „Dziennika Trybuna”[6]. Od października 2012 roku dziennikarz związkowy, ekspert i doradca Ogólnopolskiego Porozumienia Związków Zawodowych[7][5]. Od października 2017 roku przewodniczący Rady OPZZ m.st Warszawy i powiatu warszawskiego zachodniego, a od kwietnia 2018 roku przewodniczący Rady OPZZ województwa mazowieckiego. Od czerwca 2019 roku przewodniczący związku zawodowego Związkowa Alternatywa. Od 10 października 2012 roku do połowy kwietnia 2016 roku na antenie Superstacji współprowadził program Ja panu nie przerywałem, reprezentując poglądy lewicowe[8][9]. Od lipca 2016 do momentu zamknięcia w listopadzie 2017 był stałym felietonistą „Tygodnika Faktycznie”[10]. Od października 2016 roku do czerwca 2019 roku nagrywał wideo felietony dla portalu interia.tv[11]. W latach 2016–2019 publikował felietony w „Dzienniku Gazecie Prawnej”. Od połowy maja 2017 roku publikuje felietony na portalu strajk.eu. Od kwietnia 2019 roku redaktor naczelny magazynu gospodarczego „Fakty”. Od grudnia 2019 roku felietonista „Dziennika Trybuna”. Od stycznia 2021 roku publikuje na łamach portalu wtv.pl[12].

Startował do Sejmu w wyborach parlamentarnych w 2015 roku jako kandydat bezpartyjny, popierany przez OPZZ, z list komitetu koalicyjnego Zjednoczona Lewica[13][14]. Otrzymał 666 głosów. Komitet koalicyjny nie przekroczył progu wyborczego[15].

Od 2 października 2019 do 28 października 2020 był dziennikarzem internetowej rozgłośni Halo.Radio, gdzie prowadził autorski program Audycja Związkowa, poruszający temat spraw pracowniczych[16][17]. Od stycznia 2021 w serwisie YouTube na kanale Reset Obywatelski prowadzi audycję o tej samej tematyce pod nazwą Czas na związki[18]. W tym samym czasie rozpoczął współpracę z portalem wtv.pl, na którym ukazują się jego publikacje[19].

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

Autor książek[20]:

  • Niezbędnik ateisty (2010)
  • Ojciec nieświęty (2012)
  • Wielkie pranie mózgów. Rzecz o polskich mediach (2015)
  • Bezbożnik. Przeciwko władzy religii (2021)

Współredaktor książek:

  • Stracone szanse? Bilans transformacji 1989–2009 (2009)
  • PRL bez uprzedzeń (2010)
  • Niezbędnik historyczny lewicy (2013)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Młoda lewica rozlicza PRL. Ulgowo – Gazeta Wyborcza (pol.). Gazeta Wyborcza. [dostęp 2014-03-31].
  2. Absolwenci IS « Instytut Socjologii UW, www.is.uw.edu.pl [dostęp 2015-11-21] [zarchiwizowane z adresu 2014-11-29].
  3. lewica.pl – lewicowy portal informacyjny, lewica.pl [dostęp 2017-11-15] (pol.).
  4. Bez Dogmatu – kwartalnik kulturalno-polityczny, www.iwkip.org [dostęp 2015-11-24].
  5. a b c Piotr Szumlewicz, www.facebook.com [dostęp 2015-11-24].
  6. Dziennik online | Rzetelne informacje z kraju i ze świata. Gospodarka, polityka, ekonomia, nauka i sport. Najświeższe opinie i wydarzenia. ##, trybuna.eu [dostęp 2015-11-24] [zarchiwizowane z adresu 2015-11-25].
  7. Galeria zdjęć – Dla mediów – OPZZ, www.opzz.org.pl [dostęp 2015-11-24] [zarchiwizowane z adresu 2015-11-25].
  8. https://web.archive.org/web/20151125042525/http://www.superstacja.tv/Program/Ja_Panu_Nie_Przerywalem,1330914/index.html.
  9. Piotr Szumlewicz, SuperStacja [dostęp 2015-11-24] [zarchiwizowane z adresu 2015-11-25].
  10. „Tygodnik Faktycznie” zniknął z rynku, wydawca zapowiada upadłość, Press.pl [dostęp 2018-01-24].
  11. Gadowski, Szumlewicz i Majcherek wzmacniają publicystykę Interii, „Media2.pl” [dostęp 2016-10-31].
  12. Redaktor Piotr Szumlewicz, WTV [dostęp 2021-04-08] (pol.).
  13. Szumlewicz: Startuję w wyborach parlamentarnych – Pikio.pl (pol.). pikio.pl. [dostęp 2015-10-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-11-13)].
  14. PKW | Wybory do Sejmu RP i Senatu RP. parlament2015.pkw.gov.pl. [dostęp 2015-10-27].
  15. Obwieszczenie Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 27 października 2015 r. o wynikach wyborów do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej przeprowadzonych w dniu 25 października 2015 r.. parlament2015.pkw.gov.pl. [dostęp 2015-10-27].
  16. Piotr Szumlewicz – Halo.Radio [dostęp 2020-08-04] (pol.).
  17. Piotr Szumlewicz rozstał się z Halo.Radiem. Odchodzi także Wojciech Krzyżaniak, www.wirtualnemedia.pl [dostęp 2020-10-29] (pol.).
  18. Marcin Celiński redaktorem naczelnym Resetu Obywatelskiego. Misją 'miejsce wolnego słowa', www.wirtualnemedia.pl [dostęp 2021-01-16] (pol.).
  19. Redaktor Piotr Szumlewicz, WTV [dostęp 2021-04-02] (pol.).
  20. Piotr Szumlewicz – Dobre książki (pol.). Dobre książki. [dostęp 2013-12-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-12-24)].