Piotr Todorowski
| Prawdziwe imię i nazwisko |
Piotr Jefimowicz Todorowski |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia | |
| Data i miejsce śmierci | |
| Zawód | |
| Odznaczenia | |

Piotr Jefimowicz Todorowski (ros. Пётр Ефимович Тодоровский; ur. 26 sierpnia 1925 w Bobryńcu, zm. 24 maja 2013 w Moskwie) – radziecki i rosyjski reżyser i scenarzysta filmowy.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Latem 1943 został kursantem wojskowej szkoły piechoty w Saratowie, w 1944 został skierowany na front wojny z Niemcami w składzie 93 pułku piechoty 76 Dywizji Piechoty 47 Armii 1 Frontu Białoruskiego, brał udział w walkach, m.in. w zajmowaniu Warszawy, Bydgoszczy, Szczecina i zdobywaniu Berlina, dochodząc do Łaby. W latach 1949–1954 uczył się na Wydziale Operatorskim WGIK-u, po czym rozpoczął pracę w studiu kinowym w Odessie, gdzie pracował ok. 10 lat. W 1962 debiutował jako reżyser, a w 1970 jako aktor.
Filmografia
[edytuj | edytuj kod]reżyser
[edytuj | edytuj kod]- 1962: Nikogda
- 1983: Romans polowy
- 1989: Dewizówka
- 2003: W sozwiezdii Byka
scenarzysta
[edytuj | edytuj kod]- 1958: Bądź moim synem
- 1965: Wiernost´
- 1983: Romans polowy
- 1995: Kakaja czudnaja igra
Nagrody i nominacje
[edytuj | edytuj kod]Nominowany do nagrody Sekcji „Rosyjski Eros”, nagrody Sekcji „Tu idzie młodość” i nagrody Złotego Niedźwiedzia.
Za „Wierność” w 1965 roku zdobył nagrodę na Festiwalu Filmowym w Wenecji, a za Romans polowy w 1983 roku został nominowany do Oscara w kategorii najlepszego filmu nieanglojęzycznego.
Odznaczenia
[edytuj | edytuj kod]- Order „Za zasługi dla Ojczyzny” II klasy (2005)[1]
- Order „Za zasługi dla Ojczyzny” III klasy (2000)[2]
- Order „Za zasługi dla Ojczyzny” IV klasy (1996)[3]
- Order Wojny Ojczyźnianej I klasy (dwukrotnie, 1945 i 1985)[4]
- Order Wojny Ojczyźnianej II klasy (1945)[5]
I medale.
Śmierć
[edytuj | edytuj kod]Zmarł w Moskwie w wieku 87 lat. Przyczyną zgonu były powikłania po zapaleniu płuc[6]. Pochowany na Cmentarzu Nowodziewiczym w Moskwie[7].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Указ Президента Российской Федерации № 1566 "О награждении орденом «За заслуги перед Отечеством» II степени Тодоровского П. Е.. kremlin.ru, 31.12.2005. [dostęp 2026-05-10]. (ros.).
- ↑ Указ Президента Российской Федерации от 26 августа 2000 года № 1571 «О награждении орденом „За заслуги перед Отечеством“ III степени Тодоровского П. Е.». kremlin.ru. [dostęp 2026-05-10]. (ros.).
- ↑ Указ Президента Российской Федерации от 11 августа 1995 года № 845 «О награждении государственными наградами Российской Федерации». kremlin.ru. [dostęp 2026-05-10]. (ros.).
- ↑ Тодоровский Пётр Ефимович / Орден Отечественной войны I степени. Память народа. [dostęp 2026-05-10]. (ros.).
- ↑ Тодоровский Пётр Ефимович / Орден Отечественной войны II степени. Память народа. [dostęp 2026-05-10]. (ros.).
- ↑ Zmarł rosyjski reżyser Piotr Todorowski. film.interia.pl. [dostęp 2013-05-24].
- ↑ Новодевичье кладбище. Тодоровский Пётр Ефимович (1925-2013). nd.m-necropol.ru. [dostęp 2026-05-10]. (ros.).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Pyotr Todorovskiy w bazie Filmweb
- Pyotr Todorovskiy w bazie IMDb (ang.)
- Пётр Тодоровский (ros.) Biografia
- ПЕТР ТОДОРОВСКИЙ (ros.) Informacje na stronie russia.tv
- Ludowi Artyści RFSRR
- Laureaci Nagrody Państwowej Federacji Rosyjskiej
- Radzieccy reżyserzy filmowi
- Radzieccy scenarzyści
- Radzieccy żołnierze II wojny światowej
- Rosyjscy reżyserzy filmowi
- Rosyjscy scenarzyści
- Odznaczeni Medalem „Weteran pracy”
- Odznaczeni Medalem „Za wyzwolenie Warszawy”
- Odznaczeni Medalem „Za zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945”
- Odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru Pracy
- Odznaczeni Orderem Wojny Ojczyźnianej I klasy
- Odznaczeni Orderem Wojny Ojczyźnianej II klasy
- Odznaczeni Orderem „Za zasługi dla Ojczyzny”
- Odznaczeni Orderem „Znak Honoru”
- Laureaci nagrody Nika
- Rosyjscy Żydzi
- Pochowani na Cmentarzu Nowodziewiczym w Moskwie
- Urodzeni w 1925
- Zmarli w 2013