Piotr Trojan

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Piotr Trojan
Ilustracja
Piotr Trojan (2020)
Data i miejsce urodzenia 6 czerwca 1986
Tarnowskie Góry
Zawód aktor, scenarzysta, reżyser
Lata aktywności od 2005
Piotr Trojan, 2018

Piotr Trojan (ur. 6 czerwca 1986 w Tarnowskich Górach) – polski aktor, scenarzysta i reżyser. Laureat Orła za najlepszą główną rolę męską oraz nagrody Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni za pierwszoplanową rolę męską w filmie 25 lat niewinności. Sprawa Tomka Komendy (2020).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wczesne lata[edytuj | edytuj kod]

Urodził się i dorastał w Tarnowskich Górach, gdzie ukończył Państwową Szkołę Muzyczną im. Ignacego Paderewskiego I stopnia w klasie gitara klasyczna i fortepian. O aktorstwie myślał „od zawsze”. Jako uczeń Salezjańskiego Zespołu Szkół w Tarnowskich Górach związał się z teatrem „Za lustrem”, działającym przy Tarnogórskim Centrum Kultury[1]. Brał udział w konkursach przez wszystkie lata nauki w gimnazjum i liceum, a podczas wakacji jeździł na warsztaty teatralne. Po maturze zdawał egzaminy wstępne do szkół aktorskich w Krakowie i w Warszawie, ale się nie dostał[1]. W 2004 zdobył tytuł Talentu Roku Województwa Śląskiego - w konkursie organizowanym przez Pałac Młodzieży w Katowicach[1], a także Grand Prix Tyskich Spotkań Teatralnych, zakwalifikował się do udziału w Międzynarodowym Festiwalu Teatralnym Malta i otrzymał nagrodę na FECIE (Festiwalu Ewentualnych Talentów Aktorskich we Wrocławiu)[1]. W 2009 ukończył PWSFTviT w Łodzi na wydziale aktorskim, a w 2010 otrzymał dyplom.

Kariera teatralna[edytuj | edytuj kod]

Powrócił do rodzimego teatru „Za lustrem” Tarnogórskiego Centrum Kultury w realizacjach Ewy Wyskoczyl: w debiucie dramatopisarskim Michała Walczaka Piaskownica (2005) jako Piotr, sztuce Piotra Żebry Zarah (2007) w roli Serdeńka, przedstawieniu granym w śląskich autobusach Silesia Bus --- Lepsi (2007) na bazie dramatu Jekateriny Narszi jako ostatni z romantyków, balladzie Goethego Król Olch (2010) i monodramie Portret Doriana Gray’a (2013) według prozy Oskara Wilde’a i powieści Trumana Capote Wysłuchane modlitwy w roli tytułowej[2][3].

W 2007 wystąpił na deskach Teatru im. Stefana Jaracza w roli Konrada-Maski w Wyzwoleniu w reż. Waldemara Zawodzińskiego. W 2009 na XXVII Festiwalu Szkół Teatralnych w Łodzi został uhonorowany pierwszą nagrodą aktorską za rolę Basiniego w spektaklu Cztery w oparciu o powieść Roberta Musila Niepokoje wychowanka Törlessa w reż. Szymona Kaczmarka. Był Jezusem w przedstawieniu Ewangelia - Biblia (2009) w reż. Szymona Kaczmarka w warszawskim Teatrze Dramatycznym. Współpracował jako choreograf i wykonawca z Tomaszem Bazanem w projekcie Wake Up In The Evening (2010) na scenie Teatru Maat Projekt w Lublinie.

W sztuce Thorntona Wildera Nasze miasto (2011) w reż. Szymona Kaczmarka w Teatrze IMKA grał jednego z mieszkańców Grover’s Corner. W 2012 otrzymał Złotą Maskę, nagrodę łódzkich dziennikarzy za debiut teatralny za rolę Ifigenii w Ifigenii w Aulidzie Eurypidesa w reż. Tomasza Bazana w łódzkim Teatrze Nowym, z którym był związany w latach 2011–2017. W Teatrze Nowym wystąpił w przedstawieniach: Karzeł, Down i inne żywioły (2012) Jolanty Janiczak w reż. Wiktora Rubina jako Właściciel/Generał, Antygona (2013) Sofoklesa w reż. Marcina Libera w roli Haimona, Klajster (2014) Tomasza Cymermana w reż. Wojciecha Klemma jako Ja=Artur, Lśnię (2015) Marcina Cecki w reż. Tomasza Bazana i Melancholia. Violetta Villas (2015) Artura Pałygi w reż. Tomasza Wygody.

W ramach programu Młody TR w sezonie artystycznym 2014/2015 zrealizował dokument/dramat swojego autorstwa i w reżyserii Grind/r w TR Warszawa. W 2017 reżyserował sztukę swojego autorstwa Na obraz i podobieństwo swoje w Teatrze Nowym w Poznaniu.

Występował we współczesnej adaptacji sztuki Piotruś Pan (2016) na podstawie powieści Jamesa Matthew Barrie’ego w reż. Łukasza Kosa w tłumaczeniu Aleksandra Brzózki i Macieja Słomczyńskiego w Nowym Teatrze. Grał w Strachu (2018) Roberta Bolesty w reż. Małgorzaty Wdowik[4] w TR Warszawa i Królu-Duchu (2018) Juliusza Słowackiego w reż. Łukasza Kosa w Teatrze Polskim w Warszawie. Zebrał pozytywne recenzje i zaskarbił sobie życzliwość widzów dzięki tytułowej roli suczki bulterierki Kluski w holy-hop-dog musicalu Święta Kluska (2018) w reż. Agnieszki Smoczyńskiej wystawianym na scenie Komuny Warszawa i Nowego Teatru[5][6].

W latach 2015-2017 był wykładowcą Szkoły Aktorskiej Haliny i Juliusza Machulskich w Warszawie. W 2018 ukończył Studio Prób przy Wajda School w Warszawie na kursie reżyserii.

Role ekranowe[edytuj | edytuj kod]

Występował gościnnie w wielu popularnych serialach telewizyjnych, w tym Czas honoru (2009), Siostry (2009), M jak miłość (2010), Hotel 52 (2010), Ojciec Mateusz (2011, 2015, 2016), Instynkt (2011), Na dobre i na złe (2013) i Komisarz Alex (2016). W dramacie Macieja Pieprzycy Chce się żyć (2013) zagrał niewielką rolę Marka, współlokatora Mateusza (Dawid Ogrodnik) w ośrodku. W kryminalno–sensacyjnym serialu TVN Pułapka (2018) pojawił się w trzech odcinkach jako Arek, portier w domu dziecka w Borowinie. W dostępnym na Netflixie drugim sezonie Znaków (2018–2019) wcielił się w postać sierżanta Krzysztofa Sobczyka, policjanta na Posterunku Policji w Sowich Dołach. Serial został zauważony na festiwalu Los Angeles Film Awards (LAFA), gdzie zwyciężył w kategorii „Najlepsza seria internetowa”, a podczas Międzynarodowego Festiwalu Filmowego THE BUDDHA (The Buddha International Film Festival) zajął pierwsze miejsce w kategorii „najlepszy serial telewizyjny”.

W dramacie biograficznym Michała Węgrzyna Proceder (2019) o życiu tragicznie zmarłego rapera Tomasza Chady wystąpił jako Vienio. W 2020 został zaangażowany do tytułowej roli Tomasza Komendy, niewinnie skazanego na 25 lat więzienia za wyjątkowo brutalną zbrodnię w filmie Jana Holoubka 25 lat niewinności. Sprawa Tomka Komendy, za którą otrzymał Orła za najlepszą główną rolę męską oraz nagrodę na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni za pierwszoplanową rolę męską[7][8].

Debiut reżyserski[edytuj | edytuj kod]

Od 2018 pracował nad debiutem reżyserskim Synthol, przybliżającym specyfikę środowiska amatorskiej kulturystyki. Film otrzymał dofinansowanie ze Studia Munka zajmującego się produkcją krótkometrażowych i pełnometrażowych debiutów filmowych.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Jest gejem i otwarcie mówi o swojej orientacji seksualnej[9][10].

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Filmy[edytuj | edytuj kod]

Rok Tytuł Rola Reżyser Uwagi
2008 Kanalie Maciej Pieprzyca
2014 Kebab i horoskop syn kasjerki Grzegorz Jaroszuk
2017 Tarapaty „Szczapa” Marta Karwowska
PolandJa zezowaty drab Cyprian T. Olencki
2019 Proceder Vienio Michał Węgrzyn
2020 Zieja kierowca Nysy Robert Gliński
25 lat niewinności. Sprawa Tomka Komendy Tomasz Komenda Jan Holoubek Orzeł za najlepszą główną rolę męską
nagroda Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni za pierwszoplanową rolę męską
nagroda za rolę męską na Koszalińskim Festiwalu Debiutów Filmowych „Młodzi i Film”

Seriale telewizyjne[edytuj | edytuj kod]

Rok Tytuł Rola Uwagi
2009 Siostry Robert Dziubas odc. 5–6, 8, 12
Czas honoru patriota odc. 26
2010 Hotel 52 barman odc. 21
M jak miłość Radek Zawadzki odc. 764–765, 779, 781, 789
2011 Ojciec Mateusz Marcin Ankwicz odc. 73
Instynkt Przemek Skiba odc. 6
2013 Na dobre i na złe Patryk odc. 516
2015 Ojciec Mateusz Tadzik odc. 168
Strażacy pracownik fabryki odc. 2
Prokurator Oliwier Brończyk odc. 6
2016 Komisarz Alex Marcin Fabisiak odc. 99
Ojciec Mateusz Bartek Majewski odc. 202
2017 Wataha człowiek Cinka odc. 7
Na Wspólnej Marcin
2018–2019 Znaki Krzysztof Sobczyk odc. 1–15
2018 Wojenne dziewczyny Kurt odc. 25–26
Pułapka Arek odc. 1–3
2019 Echo serca Janusz odc. 4
2019–2020 Pierwsza miłość Igor Zdaniecki
2020 Król falangista odc. 1, 4–7
2021 25 lat niewinności. Sprawa Tomka Komendy Tomasz Komenda
Rojst ‘97 Darek odc. 5–6

Etiudy szkolne[edytuj | edytuj kod]

  • 2005: Członek gangu – gangus
  • 2007: Żeby nie było niczego – kochanek
  • 2007: Epizod kresowy 1939 – mieszkaniec kresów
  • 2008: Złość – więzień
  • 2011: Opowieści z chłodni – pracownik supermarketu
  • 2012: Byk – chłopak
  • 2014: Brat bratu bratem – Łukasz
  • 2015: Wyjście – ochroniarz
  • 2015: Trzecia – Wojtek
  • 2016: Niech żyje Emma – Karol
  • 2016: Ciepło zimno – ulotkarz
  • 2019: Love machines – Oskar

Spektakle telewizyjne[edytuj | edytuj kod]

  • 2006: Pod mlecznym lasem – barman
  • 2009: Cztery – Bassini

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Katarzyna Wolnik (2006-05-25): V Festiwal Talentów i Niezwykłych Umiejętności Dzieci i Młodzieży Województwa Śląskiego (pol.). „Nasze Miasto”. [dostęp 2020-07-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-07-28)].
  2. Premiera Teatru ZL: „Portret Doriana Gray’a” (pol.). Silesia Kultura. [dostęp 2020-07-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-07-28)].
  3. Krzysztof Szendzielorz (2013-06-04): Premiera Teatru ZL: Spektakl „Dorian” w reżyserii Ewy Wyskoczyl (pol.). „Nasze Miasto”. [dostęp 2020-07-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-07-28)].
  4. Jacek Wakar (2018-04-28): Pod skórą. „Strach” Roberta Bolesty, reż. Małgorzata Wdowik, TR Warszawa (pol.). Onet.pl. [dostęp 2020-07-29].
  5. Jacek Tomczuk, Być jak bulterier, „Newsweek”, Nr 40/2018-10-28
  6. Wojciech Majcherek (2018-10-27): „Święta Kluska”, czyli uwaga: pies (pol.). Onet.pl. [dostęp 2020-07-29].
  7. Orły 2021: "Zabij to i wyjedź z tego miasta" najlepszym filmem
  8. Piotr Trojan nagrodzony na festiwalu w Gdyni za główną rolę męską. Gwarek Śląski. [dostęp 2020-12-12].
  9. “Grindr” teraz. Wpadasz?. Replika, maj 2016. [dostęp 19 września 2020].
  10. Aby wcielić się w Tomka Komedę, musiał schudnąć. „Głód był straszny”. Kim jest Piotr Trojan?. plejada.pl, 16 września 2020. [dostęp 19 września 2020].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]