Piotr z Lugano

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Piotr z Lugano (Włoch)
Petrus Murator Italus
Zawód, zajęcie

architekt

Piotr z Lugano (zwany Piotrem Włochem) – włoski architekt epoki Odrodzenia.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Po przybyciu do Lwowa otrzymał prawa mieszczanina, w 1543 po raz pierwszy został wymieniony w Dziejach Rady Miejskiej Lwowa. Jego imię pojawia się w dokumencie jako Petrus Murator Italus oraz Murator Regius. Miał dobre kontakty z patrycjuszami lwowskimi. Do udokomentowanych prac Piotra z Lugano należą m.in. Cerkiew Wołoska we Lwowie ukończona w 1559, która spłonęła w 1571. W pismach bractwa stauropigialnego zachowały się rysunki projektowe prostokątnej świątyni z trzema kopułami i przyporami. Wiadomo również, że w 1563 przebudował gotycki kościół w rumuńskiej Bystrzycy na świątynię ewangelicką, w tamtejszych dokumentach rady miejskiej odnotowano, że projektantem był niejaki Petrus de Italus Luugon, Civis Leopoliensis. Historyk Władysław Łoziński przypisywał Piotrowi z Lugano autorstwo wielu renesansowych budynków we Lwowie, które powstały przed 1560. Zaliczał do nich kamienicę przy ulicy Ormiańskiej 20, Ruskiej 20 oraz ukończoną w 1555 kamienicę Stancji Scholz przy obecnej ulicy Drukarskiej (budynek nie istnieje). Łoziński kierował się charakterystycznymi renesansowymi ozdobami portali okien i drzwi.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Bohdan Janusz, Karta z dziejów architektury lwowskiej, „Gazeta Lwowska” nr 168, 24 lipca 1913, s. 5.
  • Władysław Łoziński, Sztuka Lwowska w XVI i XVII wieku. Architektura i rzeźba, Lwów 1901, s. 24–30.