Piotrowice (powiat jaworski)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy miejscowości w woj. dolnośląskim, w pow. jaworskim. Zobacz też: inne znaczenia tej nazwy.
Piotrowice
Kościół w Piotrowicach
Kościół w Piotrowicach
Państwo  Polska
Województwo dolnośląskie
Powiat jaworski
Gmina Męcinka
Wysokość 215 m n.p.m.
Liczba ludności (III 2011) 1049[1]
Strefa numeracyjna (+48) 76
Kod pocztowy 59-424
Tablice rejestracyjne DJA
SIMC 0365687
Położenie na mapie gminy Męcinka
Mapa lokalizacyjna gminy Męcinka
Piotrowice
Piotrowice
Położenie na mapie powiatu jaworskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu jaworskiego
Piotrowice
Piotrowice
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Piotrowice
Piotrowice
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Piotrowice
Piotrowice
Ziemia51°03′39″N 16°08′38″E/51,060833 16,143889

Piotrowice (niem. Peterwitz[2]) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie jaworskim, w gminie Męcinka[3], nad potokiem Staruchą.

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

W latach 1945-1954 siedziba gminy Piotrowice. W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa legnickiego.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Wieś położona 3 km na zachód od Jawora.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Nazwa miejscowości jest patronimiczną nazwą pochodzącą od imienia męskiego Piotr. Końcówka witz zdradza jej słowiańskie pochodzenie. Niemiecki historyk Otto Koischwitz zapisał w swojej książce o ziemi jaworskiej w 1930 roku nazwę miejscowości pod dwiema nazwami: niemiecką Peterwitz oraz polską Pietrowice[4]. Pierwsza wzmianka z 1250 roku miejscowość wymienia jako „Petrouci”. Znajduje się tu wczesnogotycki kościół pw. NMP z XIII wieku wymieniany w dokumencie datowanym na rok 1335 jako „ecclesia de Petrovicz”[5].

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Pod względem ludności i obszaru jest to największa miejscowość na terenie gminy Męcinka. Według danych Narodowego Spisu Powszechnego z marca 2011 liczba mieszkańców wsi wynosiła 1049[1].

Gospodarka[edytuj | edytuj kod]

We wsi znajdują się m.in. sklepy spożywcze, warsztat samochodowy, zakłady ślusarskie, szkoła podstawowa oraz kopalnia odkrywkowa bazaltu.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są obiekty[6]:

  • kościół pw. Narodzenia Najświętszej Marii Panny, z pierwszej połowy XIII-XVIII w.
  • cmentarz przy kościele
  • zespół pałacowy z pierwszej połowy XVIII-XIX w. składający się z:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  2. Rozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 12 listopada 1946 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości (M.P. z 1946 r. Nr 142, poz. 262)
  3. Główny Urząd Statystyczny: Rejestr TERYT. [dostęp 2013-03-2].
  4. Otto Koischwitz, Jauer – ein Wegweiser durch die Heimat und ihre Geschichte, Jauer 1930, s. 107.
  5. Stanisław Jastrzębski, „Jawor i okolice”, Ossolineum Wrocław 1973, s. 135.
  6. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 32. [dostęp 7.9.2012].