Piotrowice (powiat kłodzki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Piotrowice
Kaplica MB Częstochowskiej w Piotrowicach Dolnych
Kaplica MB Częstochowskiej w Piotrowicach Dolnych
Rodzaj miejscowości wieś
Państwo  Polska
Województwo dolnośląskie
Powiat kłodzki
Gmina Bystrzyca Kłodzka
Wysokość 370-400[1] m n.p.m.
Liczba ludności (III 2011) 43[2]
Strefa numeracyjna 74
Kod pocztowy 57-360
Tablice rejestracyjne DKL
SIMC 0851519
Położenie na mapie powiatu kłodzkiego
Mapa lokalizacyjna powiatu kłodzkiego
Piotrowice
Piotrowice
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Piotrowice
Piotrowice
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Piotrowice
Piotrowice
Ziemia50°20′02″N 16°41′24″E/50,333889 16,690000

Piotrowice, niem. Herrnsdorf, Petersdorfwieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie kłodzkim, w gminie Bystrzyca Kłodzka. Powstała z osad Piotrowice Dolne i Górne (do roku 1965 osobno[1])[3]. W roku 1938 nadano nazwę Herrnpetersdorf.

Położenie i historia[edytuj]

Wieś położona w dolinie Piotrówki składa się z dwóch części – Piotrowic Górnych oraz Dolnych i należy do najstarszych wolnych sędziostw na terenie Ziemi Kłodzkiej. Obie osady ulokowano w niezbyt dogodnych dla osadnictwa miejscach. Początkowo należały do dóbr w Starym Waliszowie. W roku 1482 wsie należały do Ottona von Pannwitza. Kolejnymi właścicielami byli Hannos Tolmetscher, Paul Ulrichsdorf oraz Anna i Barbara Smedczynne, a w roku 1488 Mertin Malen oraz Michael Kucze. Sędziostwa te leżały wówczas w obrębie dóbr gorzanowskich, ale przynależały do parafii w Ołdrzychowicach. W roku 1631 jako właściciel wsi występuje hrabia von Annaberg. W roku 1787 właścicielem części dolnej był hrabia von Bachstein. Cały czas osady były niewielkie, zamieszkiwane przez kilku kmieci i zagrodników. Większy rozwój nastąpił w pierwszej połowie XIX wieku, kiedy to ulokowano nowe przysiółki, m.in. Klein Hernnsdorf (zwany też Rausch od nazwiska właściciela, którym był senator W. Rausch). We wsi działały m.in. wapiennik, gorzelnia i młyn wodny. Wybudowano też kaplicę. W końcu XIX wieku, z uwagi na trudne warunki gospodarowania, wsie zaczęły się wyludniać. W roku 1933 obie części połączono w jedną całość. Po roku 1945, po wstępnym zasiedleniu polskimi osadnikami, proces wyludniania zaczął postępować od nowa. Przyczyną tego była niska jakość gleb, trudne warunki uprawowe, położenie na uboczu szlaków komunikacyjnych i ogólny brak perspektyw rozwojowych w przyszłości. Całkowitemu zanikowi wsi zapobiegło zatrudnienie części mieszkańców w lokalnych kamieniołomach, m.in. w pobliskim Romanowie[1].

Podział administracyjny[edytuj]

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa wałbrzyskiego.

Atrakcje turystyczne[edytuj]

Do osobliwości turystycznych wsi należy kościół św. Rodziny w Piotrowicach Górnych (XVIII wiek, późny barok), kaplica Matki Boskiej Częstochowskiej w Piotrowicach Dolnych (domkowa, barokowa, na rzucie prostokąta) oraz dość licznie reprezentowane stare domy, w tym część dużych zabudowań folwarcznych skupionych wokół wewnętrznych dziedzińców[1]. Przy kapliczce Matki Boskiej Częstochowskiej w dolnej części osady stoi krzyż z figurą anioła, a także sosna papieska, wyhodowana z nasion sosen rychtalskich, poświęconych przez papieża Benedykta XVI podczas pielgrzymki do Polski w maju 2006, a posadzona 24 sierpnia 2008[4].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. a b c d Marek Staffa, Słownik Geografii Turystycznej Sudetów, Masyw Śnieżnika i Góry Bialskie, Wyd. I-BiS, Wrocław, 1993, s.246-248, ISBN 83-7005-095-6
  2. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  3. Oficjalny Serwis Gminy Bystrzyca Kłodzka
  4. napis na tablicy pamiątkowej in situ