Piotrowice (województwo świętokrzyskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy miejscowości w woj. świętokrzyskim. Zobacz też: inne znaczenia tej nazwy.
Piotrowice
Państwo  Polska
Województwo świętokrzyskie
Powiat sandomierski
Gmina Zawichost
Strefa numeracyjna (+48) 15
Kod pocztowy 27-630
Tablice rejestracyjne TSA
SIMC 0811721
Położenie na mapie gminy Zawichost
Mapa lokalizacyjna gminy Zawichost
Piotrowice
Piotrowice
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Piotrowice
Piotrowice
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa lokalizacyjna województwa świętokrzyskiego
Piotrowice
Piotrowice
Położenie na mapie powiatu sandomierskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu sandomierskiego
Piotrowice
Piotrowice
Ziemia50°50′13″N 21°50′11″E/50,836944 21,836389

Piotrowicewieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie sandomierskim, w gminie Zawichost[1].

Były wsią klasztoru klarysek krakowskich w województwie sandomierskim w ostatniej ćwierci XVI wieku[2].

Piotrowice są punktem początkowym szlak turystyczny czerwony czerwonego szlaku turystycznego prowadzącego do Gołoszyc.

Części miejscowości[edytuj | edytuj kod]

Integralne części miejscowości: Piotrowice
Identyfikator miejscowości Nazwa miejscowości Rodzaj miejscowości
0811738 Głęboka Droga część miejscowości
0811744 Na Zawichowskiem część miejscowości

Historia[edytuj | edytuj kod]

Piotrowice w dokumencie z 1257 r. – Potrovnici, 1262 r.– Potrovici oraz Potrovicze – 1373 r., wieś nad rzeką Wisłą w powiecie opatowskim, gminie Czyżów Szlachecki, parafii Trójca (Zawichost) w odległości 30 wiorst od Opatowa[3].

W 1885 wieś posiadała 47 domów 320 mieszkańców 561 mórg ziemi włościańskiej, w okolicy pokłady kamienia wapiennego.
W 1827 r. było 61 domów 307 mieszkańców[3]

Pierwotnie była to wieś książęca, którą Bolesław Wstydliwy nadał klasztorowi klarysek w Sandomierzu przy jego fundacji. W 1373 r. Królowa regentka Elżbieta pozwoliła klasztorowi, przeniesionemu do Krakowa, przenieść wsie klasztorne a w ich liczbie i Piotrowice na prawo magdeburskie (Kod. Małopolski, 53, 70,379)[3].

Według registru poborowego powiatu sandomierskiego z r. 1578 wieś Piotrowice w parafii św. Trójcy, należąca do klasztoru św. Andrzeja w Krakowie, miała 16 osad, 8 łanów, 6 zagrodników bez roli, 3 komorników i 9 biednych. (Pawiński,Kod. Małop. 177).

Piotrowice folwark poduchowny 1617 mórg obszaru mający, należał do dóbr rządowych Kunów, sprzedany prywatnemu nabywcy za 42,010 rubli srebrnych[3].

W 1885 r. folwark Piotrowice i Zabełcze rozległe były na 1253 mórg w tym : grunta orne i ogrody 417 mórg , łąk 11 mórg , pastwiska 150 mórg , lasu 2 mórg , wody 178 mórg , kontrowersa (części sporne) stanowiły 441 mórg , nieużytki 51 mórg , budynków murowanych 6, z drzewa 10, płodozmian 5. i 8. polowy[3].

Według spisu powszechnego z roku 1921 miejscowość Piotrowice posiadała 96 domów i 469 mieszkańców. Spis wymienia również Piotrowice kolonię, Piotrowice folwark i Piotrowice-Młynki osadę młyńską[4].

W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie tarnobrzeskim.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Główny Urząd Statystyczny: Rejestr TERYT. [dostęp 2013-02-24].
  2. Województwo sandomierskie w drugiej połowie XVI wieku. ; Cz. 2, Komentarz, indeksy, Warszawa 1993, s. 113.
  3. a b c d e Piotrowice (6) w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. VIII: Perepiatycha – Pożajście. Warszawa 1887.
  4. Spis 1921. Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej. Województwo kieleckie, Warszawa 1924.. . [dostęp 2015-04-30].