Piotruś Pan i piraci

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Piotruś Pan i piraci
Fox’s Peter Pan and the Pirates
Gatunek serialu serial animowany
Kraj produkcji  Stany Zjednoczone
Liczba odcinków 65 (w emisji 64)
Spis odcinków
Produkcja
Produkcja Takashi,
Buzz Potamkin
Reżyseria John D. Wilson
Scenariusz Doug Booth,
Larry Carroll,
Sam Graham,
Chris Hubbell,
Charles Kaufman,
Bennett McClellan,
William Overgard,
Larry Parr,
Brynne Chandler Reaves,
Michael Reaves,
Sean Roche,
Chris Trengrove,
Chris Weber,
Karen Willson,
David Carren,
Larry DiTillio,
Matthew Malach
Muzyka Paul Buckmaster
Scenografia Hiroshi Ohno
Czas trwania odcinka 21 minut
Pierwsza emisja
Stacja telewizyjna Jetix Play
Fox Kids
TV 4
Polsat
TVN
TV Puls
TV Puls 2
Lata emisji 1990

Piotruś Pan i piraci (ang. Fox’s Peter Pan and the Pirates, 1990) – amerykański serial animowany na motywach powieści Jamesa Matthew Barriego. Jego wytwórnią jest „Fox Century”.

Opis fabuły[edytuj]

Serial opowiada o chłopcu, który nie chce być dorosły, za to woli pasjonujące i niesamowite przygody. Piotruś Pan i Zagubieni Chłopcy oraz Wanda, Janek, Michaś i Dzwoneczek walczą ze złym kapitanem Hakiem oraz jego piratami, którzy chcą rządzić Nibylandią.

Bohaterowie[edytuj]

Pozytywni[edytuj]

Piotruś Pan – bohater serialu, chłopiec, który nigdy nie dorośnie. Jest przywódcą grupy, składającej się, wraz z nim, z dziesięciorga dzieci (plus jednej wróżki). Ma ciemnobrązowe włosy, spięte w kucyka i nosi brązowy kombinezon (co odróżnia go od Piotrusiów z innych wersji, którzy głównie są ubrani na zielono). Uwielbia wszelkiego rodzaju gry i wezwania w poszukiwaniu coraz to nowych przygód, nieważne czy są niebezpieczne i ryzykowne. Dla niego wszystko jest zabawą, nie widzi złych konsekwencji lub swoich błędów (nie popełnia żadnych!) i nie staje się mądrzejszy po jakimkolwiek wydarzeniu. Nie potrafi czytać (co widać w odcinkach: „Rubin”, „Polowanie na skarb”, „List”, „Gdy zmienia się reguły gry”, „Piotruś Pan w Krainie Czarów”, „Piątek trzynastego”, „Pani Brumhandel” lub „Śmiech Kudłatego”) i niemalże o wszystkim zapomina („Przyjęcie z okazji dnia istnienia”, „Noc z Juliuszem Verne”, „Niewidzialny Łatek”, „Syreni skarb”, „Żywa książka” lub „Zawody”). Najważniejsze dla niego to zabawa i gry, gdzie zna i zwraca uwagę na reguły i zasady („Gdy zmienia się reguły gry”, „Odzyskać śmiech”, „Rycerze Nibylandii”, „Bal na Małej Wyspie”, „Posłuszny Syn”, „Siedmiomilowe Buty” lub „Hrabia de Chauvin”), jednak nieraz jest dla niego przyjemniej i ciekawiej gdy się ich nie trzyma i je (nagle) zmieni („Gniew władcy lodu”, „Przyjęcie z okazji dnia istnienia” lub „Zawody”). Jak w powieści Barriego lub innych wersjach (filmach lub serialach) potrafi naśladować ludzkie głosy, gdzie głównie robi to z głosem Haka, ratując siebie i przyjaciół z ciężkich sytuacji („Hulaka”, „Kapelusz Kapitana Haka”, „Krótki Tom oskubany”, „Głuptas Smee” lub „Lekkomyślny Kaczor”). Uwielbia konfrontacje z Kapitanem Hakiem. Pomimo swojej zarozumiałości, bezwzględności, upartości i samolubności i tak pod koniec zawsze udaje mu się wyjść cały. Nawet jeśli jest naiwny, zawzięty i zawsze ciągną go gry i zabawa, zna i rozpoznaje niebezpieczeństwo i dba o przyjaciół („Gniew władcy lodu”, „Hulaka”, „Zmieniony w kamień”, „Rycerze Nibylandii”, „Budzik krokodyla”, „Krótki Tom oskubany”, „Odzyskać Śmiech”, „Syreni skarb”, „Wanda i krokodyl”, „Wielki wyścig”, „Lekkomyślny Kaczor”, „Piątek trzynastego”, „Pani Brumhandel” lub „Niewidzialny Łatek”). W odcinku „Zmieniony w Kamień”, gdzie Kaczorowi przytrafiło się nieszczęście, Piotruś porzucił utkniętego buta, by zdążyć na czas ze złotym żołędziem, którego potrzebowali na ratunek Kaczora, aby nie został kamieniem na zawsze. Jest dobrym człowiekiem i dba o sprawiedliwość i dobry koniec, jednak zupełny spokój i harmonia to nie dla niego. Bardzo ważne jest dla niego, aby coś się działo i miała miejsce akcja, do której należą przygody i niebezpieczeństwo („Zmieniony w Kamień”, „Hulaka”, „Portret matki”, „Rycerze Nibylandii”, „Gdy zmienia się reguły gry” lub „Zawody”). Nigdy by do tego nie dopuścił, aby coś się stało Hakowi, bo wtedy wszystko zrobiłoby się spokojne i nudne. Dba o to, by Hak i piraci nie opuścili Nibylandii („Budzik Krokodyla”, „Trzy życzenia” lub „Nieśmiertelny Piotruś Pan”).

Dzwoneczek – czerwonowłosa wróżka i towarzyszka Piotrusia. Często ma więcej doświadczenia z ich dwójki, troszczy się o Piotrusia i resztę i pomaga im w trudnych sytuacjach najlepiej jak potrafi.

Wanda – najstarsza z rodziny Darling i jedyna dziewczyna w grupie (ludzi). Ma krótkie czarne włosy, nosi różową sukienkę oraz wianek z białych kwiatów. Jak w powieści Barriego jest bardzo porządna, nie znosi brudu i bałaganu („Łatek i Smok”, „Wanda i Krokodyl”, „Głuptas Smee” lub „Czarny Kryształ”), jest jak matka dla zagubionych chłopców i opowiada im bajki na dobranoc („Przyjęcie z okazji dnia istnienia”, „Żywa Książka”, „Śmiech Kudłatego” lub „Bill wyruszana ratunek”). Jak Piotruś twierdzi, że dziewczynki są sprytniejsze i mądrzejsze niż chłopcy, właśnie Wanda często jest spokojniejsza i bardziej dojrzała niż reszta („Kapelusz Kapitana Haka”, „Rycerze Nibylandii”, „Budzik Krokodyla”, „Gdy zmienia się reguły gry” albo „Hrabia de Chauvin”). Również wierzy, że nawet Kapitan Hak nie jest taką okrutną osobą i ma uczucia („Portret matki”, „Sen Michasia”, „Rycerze Nibylandii”, „Odzyskać Śmiech”, „Głuptas Smee”, „Kapelusz Kapitana Haka”, Nieproszony gość” oraz „Żywa Książka”). Jednak również lubi dobrą zabawę („Przyjęcie z okazji dnia istnienia”, „Odzyskać śmiech”, „Baseball” lub „Śmiech Kudłatego”) i nieraz bierze udział w odstawianiu komuś figla („Głuptas Smee”, „Siedmiomilowe buty”, „Hrabia de Chauvin” lub „List”). Często stoi Piotrusiowi bliżej niż reszta i spędza z nim najwięcej czasu („Odzyskać Śmiech”, „Zawody”, „Fałszywy Szaman”, „Piotruś Pan w Krainie Czarów”, „Baseball”). Potrafi znaleźć się w kłopotach, gdzie inni, a zwłaszcza Piotruś, dbają o jej ratunek („Odzyskać śmiech”, „Zmieniony w Kamień”, „Głuptas Smee”, „Sztuka ponad wszystko”, „Utracone wspomnienia pirata Pana”, „Rycerze Nibylandii”, „Dumne i próżne”, „Wanda i krokodyl”). Zdarza się, że się wycofuje z brania udziału w walkach i przygodach („Przyjęcie z okazji dnia istnienia”, „Profesor Smee”, „Łatek i smok”, Trzy życzenia”, „Budzik krokodyla”, „Odważny Łatek”, „Lekkomyślny Kaczor”, „Nieśmiertelny Piotruś Pan”, „Niewidzialny Łatek” lub „Czarny Kryształ”), ale ogólnie jest osobą aktywną i głównie ma duży udział w akcji („Gniew władcy lodu”, „Fałszywy Szaman”, „Baseball”, „Bill wyrusza na ratunek”, „Księżycowa Panienka”, „Piotruś Pan w krainie czarów”, „Pani Brumhandel”, „Nieproszony gość” lub „Hrabia de Chauvin”).

Janek – średnie dziecko rodziny Darling, brat Wandy i Michasia. Ma włosy w kolorze laskowy blond i nosi brązowy kapelusz filcowy. Jest oczywiste, że jego główne miejsce jest wśród rodzeństwa („Gniew władcy lodu”, „Polowanie na skarb”, „Księżycowa Panienka”, „Wiatr i Pantera”, „Sen Michasia”, „Rycerze Nibylandii”, „Portret matki”, „Wanda i krokodyl”, „Utracone wspomnienia Pirata Pana” lub „Kapelusz Kapitana Haka”), ale nieraz również może być widziany (z wiekiem i płcią) jako jeden z zagubionych chłopców („Wielki wyścig”, „Piotruś Pan w Krainie Czarów”, „Śmiech Kudłatego”, „Duch, nieduch”, „Sztuka ponad wszystko”, „Niewidzialny Łatek”, „Dr Livingstone i Kapitan Hak”, „Głuptas Smee”, „Budzik krokodyla”, „Trzy życzenia” lub „Czarny Kryształ”). Również dzieli sobie z nimi łóżko i często, tak samo jak ich szóstka, walczy z piratami, używając miecza z magicznego nibydrewna, który cały czas odrasta po pęknięciu („Księżycowa Panienka”, „Rycerze Nibylandii”, „Duch, nieduch” lub „Czarny Kryształ”). Dużą różnicą jest to, że nosi bardziej eleganckie ubranie i częściej zdejmuje swoje nakrycie głowy („Gniew władcy lodu”, „W królestwie Króla Ka”, „Złota strzała”, „Księżycowa Panienka”, „Głuptas Smee”, „Boże Narodzenie Kapitana Haka”, „Wanda i krokodyl”, „List” lub „Niewidzialny Łatek”). Najwięcej ze wszystkich siedzi w książkach („Gniew władcy lodu”, „Zmieniony w kamień” lub „Piotruś Pan w Krainie Czarów”) i najbardziej u niego jest podkreślone, że potrafi czytać („Zmieniony w kamień”, „Rubin”, „Piątek trzynastego”, „List” lub „Śmiech Kudłatego”). Również lubi notować i prowadzić pamiętniki („Gniew władcy lodu”) oraz rysować („Piotruś Pan w Krainie Czarów”) i nieraz bardziej kieruje się wiedzą i rozumem, niż naiwnością i chęcią do gry („Gniew władcy lodu”, „Rubin”, „Polowanie na skarb”, „Księżycowa Panienka”, „Wanda i krokodyl”, „Hulaka”, „Portret matki”, „Przyjęcie z okazji dnia istnienia”).

Michaś – brat Wandy i Janka i najmłodszy z rodziny Darling. Ma jasnobrązowe kręcone włosy i nosi błękitny kombinezon. Jak w powieści Barriego jest najmłodszy i najmniejszy z grupy i ma własne łóżko, którym jest wielki kosz. Nieraz jest wolniejszy i bardziej zaniepokojony, tak że Piotruś i inni bardziej muszą się nim opiekować („Gniew władcy lodu”, „Polowanie na skarb”, „Piotruś Pan w Krainie Czarów”, „Cienie piratów”, „Wanda i krokodyl”, „Łatek i smok”, „Głuptas Smee”, „Gdy zmienia się reguły gry”, „Kapelusz Kapitana Haka”, „Bal na małej wyspie”, „Dr Livingstone i Kapitan Hak” albo „Wiatr i Pantera”). Uwielbia zabawę i wygłupianie się („Przyjęcie z okazji dnia istnienia”, „Wyprawa do wesołego miasteczka” lub „Bal na małej wyspie”) i chętnie goni zwierzęta („Sen Michasia” lub „Cienie piratów”). Nawet jeśli jest beniaminkiem grupy i często nie może wziąć udziału w akcji („Wiatr i Pantera”, „Krótki Tom oskubany”, „Budzik krokodyla”, „Głuptas Smee”, „Łatek i Smok” lub „Portret Matki”) nie lubi i nie zamierza być tym biernym i nie robić nic („Zmieniony w kamień”, „Rycerze Nibylandii”, „Wyprawa do wesołego miasteczka”, „Łatek i Smok”’ „Utracone wspomnienia Pirata Pana” lub „Bal na małej wyspie”). Potrafi brać udział w walkach i przygodach („Gniew władcy lodu”, „Zmieniony w kamień”, „Polowanie na skarb”, „Rycerze Nibylandii”, „Księżycowa Panienka”, „Bill wyrusza na ratunek” lub „Baseball”) i nieraz okazuje się jedynym, który może uratować sytuację („Wyprawa do wesołego miasteczka”, „Cienie piratów”, „Piotruś w Krainie Czarów”, „Żywa Książka”, „Nieproszony Gość” lub „Pani Brumhandel”).

Zagubieni Chłopcy – grupa składająca się z szóstki osieroconych chłopców, będących sojusznikami Piotrusia Pana. Pamiętają jedynie swoje życie w Nibylandii („Portret matki”), nie wiedzą, jak jest poza tym światem („Utracone wspomnienia Pirata Pana”), stąd nie mają własnych rodzin, ich dom i miejsce jest u Piotrusia („Bill wyrusza na ratunek”). Ich ubranie jest nieeleganckie i lekko poszarpane. Noszą czapki stanowiące głowy dzikich zwierząt, które są ich ważną częścią. Zdejmowanie ich jest prawdziwą rzadkością. Noszą je cały czas, nawet jeśli kładą się spać („Polowanie na skarb”, „Złota strzała”, „Odważny Łatek” lub „Ucieczka na morze”), zmieniają swoje codzienne ubranie („Sztuka ponad wszystko”) albo idą popływać w kąpielówkach („Syreni skarb”). Nieraz mają inne nakrycie głowy, jednak swoje główne czapki pod nim („Rycerze Nibylandii”), ale także mogą mieć jedynie inne nakrycie („Hrabia de Chauvin”). Może dojść do sytuacji, gdzie mają potrzebę zdjęcia ich („Odważny Łatek”, „Piątek trzynastego” lub „Siedmiomilowe buty”) lub poprzez (niewielki) wypadek czapki im spadną („Hulaka” lub „Bal na małej wyspie”). W skład grupy wchodzą:

  • Tyka – najstarszy z zagubionych chłopców. Jest wysoki i szczupły, ma blond włosy i nosi czapkę głowy niedźwiedzia z wyciętą twarzą. Jest zastępcą Piotrusia i podczas jego nieobecności wydaje rozkazy („Piotruś Pan przed sądem”, „Księżycowa Panienka”, „Bill wyrusza na ratunek”, „Niewidzialny Łatek”, „Nieśmiertelny Piotruś Pan”, „Utracone wspomnienia Pirata Pana”, „Duch, nieduch”, „Lekkomyślny Kaczor” lub „Czarny Kryształ”). Właśnie on najlepiej nadaje się na tą rolę, będąc najbardziej odpowiedzialny, rozsądny i dojrzały w podejmowaniu decyzji („Żywa książka”, „Kapelusz Kapitana Haka”, „Lekkomyślny Kaczor”, „Bal na małej wyspie”, „Zmieniony w kamień” lub „Trzy życzenia”). Jednakże również nieraz ma zmienny nastrój i charakter, gdzie potrafi stać się (za) bardzo zuchwały i pewny siebie i chętnie stoi w centrum uwagi („Księżycowa Panienka”, „Rycerze Nibylandii”, „Hrabia de Chauvin”, „Syreni Skarb”, „Bal na małej wyspie” lub „Bill wyrusza na ratunek”), a kiedy indziej jest bardziej spokojny i umiarkowany, gdzie ma albo żadną albo jedynie bardzo małą rolę w akcji („Przyjęcie z okazji dnia istnienia”, „Nieproszony gość”, „Nieśmiertelny Piotruś Pan”, „Noc z Juliuszem Verne” lub „Lekkomyślny Kaczor”). Jak to typowe dla dzieci lubi zabawę („Wanda i krokodyl”, „Syreni skarb”, „Łatek i smok”, „Niewidzialny Łatek”, „Głuptas Smee”, „Piątek trzynastego”, „List”, „Śmiech Kudłatego” albo „Czarny kryształ”), czasami potrafi postępować naiwnie i nierozsądnie („Głuptas Smee”, „Rycerze Nibylandii”, „Syreni skarb”, „Czarny Kryształ” lub „Hrabia de Chauvin”) i nieraz jest trochę za wolny i nieuważny i nie zauważa niebezpieczeństwa i wszystkiego, co go otacza („Rycerze Nibylandii”, „Syreni skarb”, „Księżycowa Panienka”, „Dr Livingstone i Kapitan Hak”, „Hrabia de Chauvin”, „List”, „Lekkomyślny Kaczor” lub „Czarny Kryształ”). Wie jak ma się zachowywać jako przywódca („Utracone wspomnienia Pirata Pana”, „Lekkomyślny Kaczor”, „Księżycowa Panienka”, „Trzy życzenia” lub „Czarny kryształ”), ale również słucha Piotrusia i reszty, gdy tamci mają inne pomysły („Łatek i smok”, „Rycerze Nibylandii”, „Utracone wspomnienia Pirata Pana”, „Noc z Juliuszem Verne”, „Nieśmiertelny Piotruś Pan”, „Pani Brumhandel”, „Zmieniony w kamień” lub „Czarny Kryształ”).
  • Kaczor – najwyższy i drugi najstarszy z zagubionych chłopców. Ma bladą skórę, włosy w kolorze miodowy blond i nosi czapkę w kształcie głowy papugi. Pragnie zostać zastępcą Piotrusia („Lekkomyślny Kaczor” lub „Bill wyrusza na ratunek”), gdy jednak pojawia się ta okazja, zauważa, że nie nadaje się na tą rolę („Lekkomyślny Kaczor”). Często jest naiwny i niedojrzały w podejmowaniu decyzji, co nieraz wywołuje kłopoty („Lekkomyślny Kaczor”). Ważne jest dla niego, by brał udział w akcji („Rycerze Nibylandii”, „Księżycowa Panienka”, „Utracone wspomnienia Pirata Pana”, „Hrabia de Chauvin”, „Duch, nieduch”, „Nibyzwój”, „Lekkomyślny Kaczor”, „Bill wyrusza na ratunek”, „Święto duchów” lub „Czarny Kryształ”), ale również nieraz woli spokój i trzyma się z dala od przygód i niebezpieczeństwa („Krótki Tom oskubany”, „Przyjęcie z okazji dnia istnienia”, „Posłuszny Syn” lub „Hulaka”). Piotruś i inni są jego rodziną, również on jest ważny dla nich („Zmieniony w kamień”, „Hulaka”, „Rycerze Nibylandii”, „Nibyzwój”, „Pani Brumhandel” lub „Bill wyrusza na ratunek”). Nawet jeśli nie jest przywódcą, przyjmuje rozkazy („Księżycowa Panienka”, „Niewidzialny Łatek”, „Duch, nieduch” lub „Czarny Kryształ”), wie jak się zachowywać podczas bitwy i ma swoją rolę w grupie zagubionych chłopców, gdzie wie, co robić i jak ma postępować („Niewidzialny Łatek”, „Utracone wspomnienia Pirata Pana”, „Siedmiomilowe Buty”, „Nieproszony gość”, „Portret matki” lub „Czarny Kryształ”). Z bandy piratów ma najbardziej przyjazne stosunki z Billem Jukesem („Bill wyrusza na ratunek” lub „Czarny kryształ”).
  • Kudłaty – zagubiony chłopiec pochodzenia hiszpańskiego, noszący czapkę o kształcie głowy tygrysa z wyciętą twarzą. Ma opaloną karnację, włosy w kolorze karmelowy brąz i bardzo zgrabną sylwetkę. Z wiekiem znajduje się w centralnym środku z zagubionych chłopców, gdzie Tyka i Kaczor są od niego starsi, a Bliźniaki i Łatek są młodsi, stąd, i również przez jego sposób bycia, nie jest ani dowódcą ani beniaminkiem. Jest oczywiste, że ma główną rolę i miejsce w gronie Piotrusia i zagubionych chłopców („Gniew Władcy Lodu”, „Budzik Krokodyla”, „Księżycowa Panienka”, „Utracone wspomnienia pirata Pana”, „Głuptas Smee”, „Portret matki”, „Kapelusz Kapitana Haka”, „Bill wyrusza na ratunek”, „Łatek i smok”, „Lekkomyślny Kaczor”, „Czarny kryształ”, „Hrabia de Chauvin”, „Siedmiomilowe buty” i „Pani Brumhandel”), gdzie nie ma dla niego problemu, by przyjmował polecenia i rozkazy i/lub wykonywał swoje zadania („Gniew Władcy Lodu”, „Zmieniony w kamień”, „Rycerze Nibylandii”, „Księżycowa Panienka”, „Niewidzialny Łatek”, „Duch, nieduch”, „Kapelusz Kapitana Haka”, „Łatek i smok”, „Hrabia de Chauvin”, „Lekkomyślny Kaczor”, „Czarny kryształ”, „Pani Brumhandel”) oraz wie, co robić podczas walki („Portret matki”, „Księżycowa Panienka”, „Bill wyrusza na ratunek”, „Śmiech Kudłatego”, „Lekkomyślny Kaczor” i „Czarny kryształ”). Ma poczucie humoru i uwielbia dobrą zabawę („Śmiech Kudłatego”, „Syreni skarb”, „Wielki wyścig”, „Niewidzialny Łatek”, „Portret matki”, „Posłuszny syn”, „Piątek trzynastego” i „Czarny Kryształ”), ale również wie, kiedy sytuacja jest bardziej poważna i nie ma czasu na śmiechy i głupoty („Żywa książka”, „Portret matki”, „Syreni skarb”, „Śmiech Kudłatego”, „Utracone wspomnienia pirata Pana”, „Bal na małej wyspie”, "Pani Brumhandel" „Lekkomyślny Kaczor” i „Piątek trzynastego”). Potrafi stać się dosyć wiarygodny („Piątek trzynastego”), jednak bardzo mu na tym zależy, aby nie był widziany przez innych jako niezdara i fajtłapa („Piątek trzynastego”), stąd się stara postępować bardziej zdecydowanie i samodzielnie („Rycerze Nibylandii”, „Bal na małej wyspie”, „Lekkomyślny Kaczor” i „Piątek trzynastego”).
  • Bliźniaki – dwaj zagubieni chłopcy, którzy nie wyglądają identycznie, prócz tego, że oboje noszą czapki w kształcie głowy leoparda z wycięciem z przodu. Pojedynczo (i jedynie w języku pisemnym) są znani jako Duży Bliźniak i Mały Bliźniak, gdzie wzrost jest główną różnicą. Poza tym różnią się również karnacją i włosami, przy czym Duży ma ciemną skórę i czarne kręcone włosy a Mały ma jasną skórę i rude gładkie włosy i również, w porównaniu z wyższym bratem, jest nieco pulchny. Są zdani na siebie nawzajem, tak że więcej osiągają poprzez współpracę i gdy mówią jeden dokańcza zdanie rozpoczęte przez drugiego. Wszystko robią razem i nigdy się nie rozstają („Łatek i smok”, „Rycerze Nibylandii”, „Lekkomyślny Kaczor”, „Budzik krokodyla”, „Śmiech Kudłatego”, „Utracone wspomnienia pirata Pana” i „Cienie Piratów”). Są uzdolnionymi mechanikami i wynalazcami i głównie są aktywni w kreowaniu, budowaniu i testowaniu swoich maszyn i wynalazków („Wielki Wyścig”, „Noc z Juliuszem Verne”, „Posłuszny syn”, „Syreni skarb”, „Gdy zmienia się reguły gry”, „Odzyskać Śmiech”, „Piękne i próżne”, „Niewidzialny Łatek”, „Głuptas Smee”, „List”, „Budzik krokodyla”, „Na gnoma urok” lub „Doktor Livingstone i Kapitan Hak”). W odcinku „Wielki Wyścig” rozeszli się i nie potrafili się zachowywać normalnie, co robią jak są razem, i ich wynalazki zaczęły się psuć.
  • Łatek – najmłodszy z zagubionych chłopców, noszący czapkę w kształcie głowy pandy z wyciętą twarzą i dla podkreślenia tego zwierzęcia ma czarną plamę wokół lewego oka. Jest bardzo niski i ma okrągły brzuch, bo bardzo lubi jeść i zawsze znajduje na to czas („Łatek i smok”, „Przyjęcie z okazji dnia istnienia”, „Budzik krokodyla”, „Wielki Wyścig”, „Niewidzialny Łatek”, „Doktor Livingstone i Kapitan Hak” lub „Czarny Kryształ”). Jak stworzony przez Barriego często jest niezdarny, co nieraz powoduje kłopoty dla siebie i innych („Łatek i Smok”, „Odważny Łatek”, „Lekkomyślny Kaczor”, „Pierwsze spotkanie”, „Niewidzialny Łatek” lub „Budzik krokodyla”). Może stać się nadwrażliwy, zwłaszcza gdy jest ponadto posądzany lub niezauważany przez przyjaciół („Łatek i smok” lub „Niewidzialny Łatek”). Pomimo tego ma swoją rolę w grupie, wie co robić podczas walki („Rycerze Nibylandii”, „Bill wyrusza na ratunek”, „Duch, nieduch” lub „Czarny kryształ”), wpada na pomysł, jak wyjść z nieprzyjemnych sytuacji („Zmieniony w kamień”, „Odważny Łatek” lub „Niewidzialny Łatek”) i w odcinku „Łatek i Smok” jest odniesienie do tego, że właśnie on jest najbardziej cierpliwy ze wszystkich. To on z grupy zagubionych chłopców jest tym, co ma najbardziej przyjazne stosunki z Michasiem („Polowanie na skarb” i „Zmieniony w kamień”). Głównie jego miejsce widać dzięki Michasiowi. Gdy ten jest w pobliżu Łatek nie jest tym malutkim i bezbronnym, lecz bardziej dojrzałym i niezależnym oraz równy starszym chłopcom („Gniew władcy lodu”, „Żywa książka”, „Polowanie na skarb”, „Głuptas Smee”, „Kapelusz Kapitana Haka”, „Gdy zmienia się reguły gry”, „Duch nieduch”, „Rycerze Nibylandii”, „Śmiech Kudłatego”, „Portret matki”, „Łatek i smok”, „Dr Livingstone i Kapitan Hak” lub „Wielki Wyścig”). Jednak nieraz, zwłaszcza gdy nie ma Michasia, Łatek jako najmniejszy i najmłodszy zagubiony chłopiec wychodzi na beniaminka grupy („Baseball”, „Dumne i próżne”, „Czarny kryształ” lub „Lekkomyślny Kaczor”), gdzie inni nieco bardziej muszą go pilnować („Budzik krokodyla”, „Pierwsze spotkanie” i „Niewidzialny Łatek”).

Negatywni[edytuj]

Kapitan James Hak – Antagonista serialu i główny wróg Piotrusia. Jak wyjaśnia jego imię, James Hak jest głową załogi pirackiej. Pomimo że jest dobrze znany za swoją niemiłosierną i niecną naturę, Hak z tej wersji jest osobą bardziej złożoną i w swojej odmianie bardziej zbliżony do figury stworzonej przez Barriego. Brakuje mu prawej dłoni, w zamian za co ma w tym miejscu ostry żelazny hak. Nie jest pewne, czy to Piotruś Pan nakarmił krokodyla ręką Haka. Zamiast czarnych długich włosów (lub peruki) oraz długich wąsów, tutaj Hak jest gładko ogolony i ma białe włosy noszone jako dużą perukę. Jest kapitanem okrętu imieniem „Wesoły Roger” i posiada załogę piracką oraz papugę imieniem Krótki Tom. W kontraście do swojej ciągle wlekącej się załogi, Hak jest bardzo arystokracki oraz bardzo oczytany i, patrząc ze złowieszczej strony, czarujący. Również bardzo dobrze potrafi grać na klawikordzie, pomimo utraty dłoni. W serialu zostają wspomniani dwaj członkowie jego rodziny: jego brat Czart, pirat który stracił lewe oko („Boże Narodzenie Kapitana Haka”) i posiada swój własny okręt o nazwie „Hulaka” oraz jego mama, u której jest nawiązanie do tego, że ma kilka niespełnionych pragnień w stosunku do swojego syna Jamesa oraz że już nie żyje, przy czym jedyna rzecz pozostawiona jako wspomnienie to portret, wiszący w kajucie Haka, jednak nigdy nie zostaje pokazany („Portret Matki”, „Wieczna Młodość”, „Piątek trzynastego” oraz „List”), jednakże mocno jest podkreślane, że była strasznie brzydka („Portret Matki”). Ogólnie Hak jest osobą o okrutnym i wrednym Charaktere, jednakże ma słabość na punkcie matek, nie tylko na własnej („Gdy zmienia się reguły gry” lub „Posłuszny syn”), ale również również na obcych („List”) i potrafi stać się przewrażliwiony, gdy jest wspomnienie o jej myślach bądź uczuciach („Wieczna młodość" lub „Posłuszny syn”).

Smee – pirat będący wiernym bosmanem Kapitana Haka oraz jego najbliższą osobą, która może być jego przyjacielem, co Kapitan jednak rzadko potrafi docenić. Jest określany jako wielki głuptas. Z wyglądu jest dosyć niski, ale szczupły, ma szaro-brązowe włosy i długą zapuszczoną brodę oraz bladoniebieskie oczy. Jako broń posiada swój ugięty miecz, imieniem Janek Korkociąg. Główną różnicą pomiędzy nim a resztą piratów jest to, że jest często niezdarny i nie jest w stanie schwytać któregoś z zagubionych chłopców, podczas gdy innym się udaje („Polowanie na skarb”, „Lekkomyślny Kaczor” lub „Baseball”). Jest to wielką rzadkością, jeśli jednak mu się uda („Hulaka”, „Piątek trzynastego” lub „Bal na małej wyspie”). Osobą stojącą mu najbliżej jest zazwyczaj Kapitan Hak („Złota Strzała”, „Hulaka”, „Wieczna młodość”, „Kapelusz Kapitana Haka”, „Professor Smee”, „Doktor Livingstone i Kapitan Hak”, „Baseball”, „Piotruś Pan w Krainie Czarów”, „Śmiech Kudłatego” lub „Czarny Kryształ”), jednak nieraz jest bardziej równy reszcie piratów („Krótki Tom oskubany”, „Bill wyrusza na ratunek”, „Nieśmiertelny Piotruś Pan”, „Trzy Życzenia”, „Pani Brumhandel” lub „Wyprawa do Wesołego miasteczka”).

Pozostali piraci

  • Robert Mullins – Członek załogi Kapitana Haka, pochodzący z Brooklynu. Jest średniego wzrostu, umięśniony, ma długą twarz, brązowe włosy, długie gęste wąsy i bliznę przy lewym oku w kształcie ucięcia. Jest bardzo utalentowany w walce na miecze. Ma tendencje do bycia w konflikcie ze swoim przywódcą bardziej niż ktokolwiek inny z okrętu. Chociaż określa Kapitana Haka jako „najwspanialszy pirat, co kiedykolwiek istniał”, czasami knuje przejąć dowództwo („Kapelusz Kapitana Haka”, „Wyprawa do wesołego miasteczka”). Jego największą wadą jest to, że jest bardzo przesądny („Piątek trzynastego” lub „Hulaka”) i podatny na chorobę lądową („Księżycowa panienka”, „Wyprawa do wesołego miasteczka”, „Niewidzialny Łatek”, „Głuptas Smee”, „Kapelusz Kapitana Haka”, „Doktor Livingstone i Kapitan Hak” lub „Piątek trzynastego”). Jego dobrym przyjacielem jest Bill Jukes, którego nauczył piractwa („Bill wyrusza na ratunek”).
  • „Dżentelmen” Ignacjusz Starkey – zarozumiały, dżentelmeński anglik, będący członkiem załogi Haka. Wierzy w siebie, że jest pierwszym oficerem. Bardzo dobrze potrafi się obsługiwać szpadą, którą zawsze nosi przy sobie jako broń. W odcinku „Wyprawa do wesołego miasteczka” dowiadujemy się, że również zna się na boksie.
  • Alf Mason – Członek załogi Haka służący jako stolarz oraz siłacz. Jest wysoki, mocno zbudowany i bardzo umięśniony. Nie ma włosów i ogoloną brodę oraz nosi niebieską szlafmycę. Jako broń posiada drewniany młot. Chociaż potrafi swoją postawą nastraszyć Kapitana bardziej niż ktokolwiek inny, gdy piraci są niepewni co do rozkazów swojego szefa, zazwyczaj właśnie on się o tym wypowiada.
  • Bill Jukes – najmłodszy z piratów na Wesołym Rogerze, mający pochodzenie indiańskie/staroświeckie. Zanim trafił do załogi był rozbitkiem na opuszczonej wyspie. Został ocalony przez bandę Haka, po czym piractwa nauczył go Mullins, któremu jest bardzo wierny („Bill wyrusza na ratunek” lub „Kapelusz Kapitana Haka”). Nie będąc dorosły, jak reszta piratów, nie jest wyrośnięty i nie ma owłosienia twarzy. Jest bardzo szczupły, ma ciemną karnację i gęste czarne włosy, które często zasłaniają mu jedno oko. Pomimo wieku nie jest wykluczany przez załogę i jest oczywiste, że swoje miejsce ma wśród piratów, jedynie rzadko zostaje podkreślone, że jest najmłodszy i wiekowo niedojrzały („Nieśmiertelny Piotruś Pan” lub „Kapelusz Kapitana Haka”). Również nie nosi zawsze ze sobą miecza, który służy mu za broń, jak to robią inni piraci. Za to jest odpowiedzialny za armaty, tak że zawsze trzyma się blisko ,Długiego Toma', który jest jego główną bronią i przy potyczkach z Piotrusiem i resztą właśnie on z niego strzela („Polowanie na skarb”, „Krótki Tom oskubany”, „Portret Matki”, „Hulaka”, „Gdy zmienia się reguły gry”, „Łatek i smok”, „Nieśmiertelny Piotruś Pan”, „Wanda i Krokodyl”). Dpa o czystość Tee armaty („Kritik Tom oskubany”, „Kapelusz Kapitana Haka”, „Nieśmiertelny Piotruś Pan”, „To proste, drogi Piotrusiu”) i nieraz nawet na nie śpi („Polowanne na skarb”, „Cienie piratów”, „Doktor Livingstone i Kapitan Hak”, „Nieśmiertelny Piotruś Pan”). Przez to że dużo przebywa blisko armaty regularnie wypada, że nie udaje się z Hakiem i piratami na stały ląd („Polowanie na skarb”, „Krótki Tom oskubany”, „Rubin”, „Wanda i Krokodyl”, „To proste, drogi Piotrusiu”, „Hulaka”, „Piątek trzynastego”). Jest osobą aktywną i dużo się rusza („Portret Matki”, „To proste, drogi Piotrusiu”, „Kapelusz Kapitana Haka”, „Bill wyrusza na ratunek”, „Śmiech Kudłatego”, „Budzik Krokodyla”), gdzie w swoim młodym wieku bez problemu wykonuje czynności bardziej wysiłkowe („Gdy zmienia się reguły gry”, „Cienie piratów”, „Noc z Juliuszem Verne”, „Syreni skarb”, „Lekkomyślny Kaczor”, „Wielki Wyścig”, „Posłuszny syn”, „Wiatr i pantera”, „Hulaka”). Również zna się bardzo dobrze na budowie maszyn i innych niecodziennych urządzeń i jest wynalazcą wśród bandy piratów („Gdy zmienia się reguły gry”, „Wielki Wyścig”, „Odzyskać śmiech”, „Posłuszny syn”, „Syreni skarb”, „Przyjęcie z okazji dnia istnienia”, „Księżycowa panienka”, „Cienie piratów”, „Noc z Juliuszem Verne”), co jest wielką cechą, która łączy go z Bliźniakami („Wielki Wyścig”, „Gdy zmienia się reguły gry”, „Syreni skarb”, „Posłuszny syn” oraz „Noc z Juliuszem Verne”). Nieraz kooperuje z Piotrusiem i jego przyjaciółmi, gdzie potrafi się okazać, że jest kłamcą i oszustem („Wielki Wyścig”) ale również potrafi pokazać, że naprawdę ma dobre serce i troszczy się o chłopców („Posłuszny syn”, lub „Bill wyrusza na ratunek”).
  • Eukratiusz Kucharz – szef kuchni na okręcie, mający swój indywidualny sposób na dania i potrawy. Ma średni wzrost, jest łysy i tłusty. Jako broń używa głównie swój tasak do mięsa. Nie potrafi śpiewać („Portret Matki”, „Fałszywy Szaman”).

Pozostali[edytuj]

Krokodyl – wielki gad mający swój dom w jaskiniach Nibylandii. Jak wiadomo z powieści Barriego pożarł prawą rękę Kapitana Haka, stąd największy apetyt ma zawsze na niego, podczas gdy inni ludzie jako pokarm mniej go przyciągają („Żywa książka", „Sen Michasia”, „Bal na Małej Wyspie”, „Lekkomyślny Kaczor”, „Budzik Krokodyla”, „Wanda i Krokodyl”, „Trzy Życzenia” oraz „List”). Gdy jednak Haka nie ma w pobliżu czai się również na innych („Zmieniony w Kamień", „Krótki Tom oskubany", „Profesor Smee”, „Zawody”, „Lekkomyślny Kaczor”, „Wanda i Krokodyl”, „Budzik Krokodyla” i „Śmiech Kudłatego”). Ma w sobie budzik, który cały czas tyka, przez co zdradza otoczeniu swoją obecność. W tej wersji Piotrusia Pana jest to magiczny zegar, który kontroluje pory dnia w Nibylandii („Budzik Krokodyla”).

IndianiePlemię czerwonoskórych osiadłych w Nibylandii. Mają swoją wioskę, składającą się z namiotów stanowiących ich domy.

  • Dzielna Panterawódz plemienia, ojciec Tygrysiej Lili i Dumnego Lisa. Jest wysoki i nosi skórę pantery.
  • Tygrysia Lilia
  • Dumny Lis

Syreny – grupa kobiet z rybimi ogonami, żyjąca w Zatoce Syren, gdzie mieści się Kamień Murunera. Są próżne i dbają o swój wygląd („Piękne i Próżne”). Lubią dobrą zabawę („Piękne i próżne”, „Niewidzialny Łatek”), gdzie potrafią komuś odstawić figla („Syreni skarb”) i chętnie zbierają rzeczy z lądu („Łatek i Smok”, „Syreni skarb” lub „To proste, drogi Piotrusiu”). Niezbyt lubią ludzi żyjących na lądzie („Odzyskać Śmiech”, „Wielki wyścig” lub „Syreni skarb”), za wyjątkiem Piotrusia Pana, który jest u nich zawsze mile widziany i komu chętnie służą z pomocą („Odzyskać Śmiech”, „Piękne i próżne”, „Księżycowa Panienka”, „Syreni skarb”, „Czarny Kryształ” lub „To proste, drogi Piotrusiu”). Przypływają, gdy ten je zawoła pianiem koguta („Syreny skarb” lub „To proste, drogi Piotrusiu”). Nieraz nawet są o niego zazdrosne, bo pragną mieć go dla siebie samego i są gotowe do zemsty na innych („Odzyskać Śmiech”, „Rubin” lub „Piękne i próżne”).

  • Czerwonowłosa

Wersja polska[edytuj]

Opracowanie wersji polskiej: START INTERNATIONAL POLSKA
Reżyseria: Ewa Złotowska
Dialogi polskie:

Dźwięk i montaż:

Kierownictwo produkcji: Bogumiła Adler
W wersji polskiej udział wzięli:

i inni

Odcinki[edytuj]

  • Serial składa się z 65 odcinków, w tym jeden dwuczęściowy.
  • Serial pojawił się w Jetix Play po raz pierwszy 1 października 2005 roku (odcinki 1-65).
  • W Jetix Play pomijane były 2 odcinki (11 i 23), w TV 4 i Polsacie – 1 (11), a kolejność emitowania odcinków jest podana poniżej, w pierwszej kolumnie.
  • Serial można było oglądać na kanale Jetix Play.
  • Od 3 września do 24 grudnia 2007 roku serial był emitowany w TV 4.
  • Od 1 marca do 31 sierpnia 2008 serial był emitowany w telewizji Polsat.
  • Od 30 sierpnia 2010 roku serial jest emitowany w telewizji Puls.
  • Od 19 lipca 2012 roku serial jest emitowany w TV Puls 2.
  • Serial emitowany był wcześniej również na antenach Fox Kids i TVN.

Spis odcinków[edytuj]

Nr[1] Nr[2] Polski tytuł Angielski tytuł
SERIA PIERWSZA
01 01 Gniew Władcy Lodu Coldest Cut of All
02 17 Maleńki kłopot Wee Problem
03 03 Złota strzała River of Night
04 08 Polowanie na skarb Treasure Hunt
05 33 Księżycowa Panienka The Girl Who Lives In the Moon
06 04 Zmieniony w kamień Slightly in Stone
07 02 Żywa książka Living Pictures
08 06 Piotruś Pan przed sądem Peter on Trial
09 18 Rycerze Nibylandii Knights of Neverland
10 07 Wiatr i Pantera The Wind and the Panther
11 55 (Pani Brumhandel) Frau Brumhandel
12 34 Boże Narodzenie Kapitana Haka Hook's Christmas
13 53 Wanda i krokodyl Wendy and the Croc
14 42 Utracone wspomnienia Pirata Pana The Lost Memories of Pirate Pan
15 45 Wielki wyścig The Great Race
16 19 Cienie Piratów Pirate Shadows
17 61 Wyprawa do wesołego miasteczka A Day at the Fair
18 13 Odzyskać śmiech After the Laughter
19 14 Głuptas Smee Stupid Smee
20 40 Piątek Trzynastego Friday the Thirteenth
21 09 Krótki Tom oskubany The Plucking of Short Tom
22 28 Łatek i Smok Tootles and the Dragon
23 05 Hulaka The Rake
24 23 Zawody The Footrace
25 10 Sen Michasia The Dream
26 22 Wieczna młodość Eternal Youth
27 20 Przyjęcie z okazji Dnia Istnienia Now Day Party
28 43 Doktor Livingstone i Kapitan Hak Dr. Livingstone and Captain Hook
29 21 Gdy zmienia się reguły gry When Games Become Deadly
30 59 Nibyzwój The Neverscroll
31 12 Czarny kryształ Pirate Boys, Lost Men
32 37 Piotruś się starzeje, cz. 1 The Ages of Pan, Part 1
33 56 Baseball Play Ball
34 51 W królestwie króla Kah A Hole in the Wall
35 11 Duch, nieduch The Demise of Hook
36 27 Fałszywy Szaman The Phantom Shaman
37 35 Odważny Łatek Tootles the Bold
38 26 Bill wyrusza na ratunek Billy Jukes, Lost Boy
39 46 Śmiech Kudłatego Curly’s Laugh
40 24 Syreni skarb Nibs and the Mermaids
41 30 Lekkomyślny Kaczor Slightly Duped
42 52 Posłuszny syn Hook the Faithful Son
43 16 Portret matki Hook’s Mother’s Picture
44 49 Budzik krokodyla The Croc and the Clock
45 57 Noc z Juliuszem Verne Jules Verne Night
46 39 Rubin The Ruby
47 31 Profesor Smee Professor Smee
48 36 Kapelusz Kapitana Haka The Hook and the Hat
49 15 Sztuka ponad wszystko The Play’s the Thing
50 62 Hrabia De Chauvin Count De Chauvin
51 38 Piotruś się starzeje, cz. 2 The Ages of Pan, Part 2
52 47 Bal na Małej Wyspie Mardi Gras
53 41 Nieśmiertelny Piotruś Pan Immortal Pan
54 50 Trzy życzenia Three Wishes
55 58 Nieproszony gość The Pirate Who Came to Dinner
56 65 List The Letter
57 54 To proste, drogi Piotrusiu Elementary, My Dear Pan
58 64 Niewidzialny Łatek Invisible Tootles
59 44 Piękne i próżne Vanity, Thy Name is Mermaid
60 25 Święto duchów All Hallow’s Eve
61 63 Siedmiomilowe buty Seven League Boots
62 29 Pierwsze spotkanie First Encounter
63 32 Na gnoma urok Evicted!
64 60 Piotruś Pan w Krainie Czarów Peter in Wonderland
65 48 Ucieczka na morze The Never Ark

Przypisy

  1. Odcinki według emisji w Polsce (Fox Kids Polska, Jetix Play, TV 4 i Polsacie)
  2. Odcinki według emisji w USA

Linki zewnętrzne[edytuj]