Pipamperon

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pipamperon
Niepodpisana grafika związku chemicznego; prawdopodobnie struktura chemiczna bądź trójwymiarowy model cząsteczki
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C21H30FN3O2
Masa molowa 375,48 g/mol
Identyfikacja
Numer CAS 1893-33-0
PubChem 4830[1]
Klasyfikacja medyczna
ATC N05AD05

Pipamperonorganiczny związek chemiczny, pochodna butyrofenonu, stosowany jako lek przeciwpsychotyczny. Został opracowany przez Janssen Pharmaceutica w 1961 roku.

Mechanizm działania[edytuj | edytuj kod]

Pipamperon jest silnym antagonistą receptorów serotoninergicznych 5-HT2A i dopaminergicznych D4. W mniejszym stopniu blokuje inne receptory dopaminergiczne: D2 i D3, serotoninergiczne 5-HT2B, 5-HT2C, adrenergiczne α1 i α2. Nie wykazuje istotnego powinowactwa do receptorów histaminowych ani muskarynowych.

Wskazania[edytuj | edytuj kod]

Pipamperon jest lekiem przeciwpsychotycznym. Prowadzono badania nad potencjalizacją przeciwdepresyjnego działania citalopramu pipamperonem w małej dawce – połączenie pod nazwą PipCit było skuteczniejsze i lepiej tolerowane od samego citalopramu[2][3].

Preparaty[edytuj | edytuj kod]

Pipamperon dostępny jest w niektórych krajach europejskich w postaci preparatów[4]:

  • Dipiperon (Janssen) – Belgia, Dania, Francja, Holandia Luksemburg, Niemcy, Szwajcaria
  • Piperonil (Lusofarmaco) – Włochy

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Pipamperon (CID: 4830) (ang.) w bazie PubChem, United States National Library of Medicine.
  2. A.G. Wade, G.M. Crawford, C.B. Nemeroff, A.F. Schatzberg i inni. Citalopram plus low-dose pipamperone versus citalopram plus placebo in patients with major depressive disorder: an 8-week, double-blind, randomized study on magnitude and timing of clinical response. „Psychological Medicine”. 41 (10), s. 2089–2097, 2011. DOI: 10.1017/S0033291711000158. PMID: 21349239. 
  3. R. Kirk. Clinical trials in CNS--SMi’s eighth annual conference. „IDrugs”. 13 (2), s. 66–69, 2010. PMID: 20127552. 
  4. Index Nominum 2000: International Drug Directory. Stuttgart: Medpharm Scientific Publishers, 2000, s. 838. ISBN 3-88763-075-0.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.