Piramida Cestiusza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Piramida Cestiusza
Piramida Cestiusza – widok współczesny
Piramida Cestiusza – widok współczesny
Państwo  Włochy
Miejscowość Rzym
Ukończenie budowy ok. 12 r. p.n.e.[1]
Położenie na mapie Rzymu
Mapa lokalizacyjna Rzymu
Piramida Cestiusza
Piramida Cestiusza
Położenie na mapie Lacjum
Mapa lokalizacyjna Lacjum
Piramida Cestiusza
Piramida Cestiusza
Położenie na mapie Włoch
Mapa lokalizacyjna Włoch
Piramida Cestiusza
Piramida Cestiusza
Ziemia41°52′35″N 12°28′51″E/41,876389 12,480833

Piramida Cestiusza – monumentalny grobowiec znajdujący się w Rzymie, przy prowadzącej do portu w Ostii Via Ostiensis[2]. Został wzniesiony około 12 roku p.n.e.[1] dla Gajusza Cestiusza, pretora, trybuna ludowego i członka kolegium epulonów[3]. Włączony w III wieku w obręb Muru Aureliana, sąsiaduje obecnie z pochodzącą z VI wieku Porta San Paolo i nowożytnym cmentarzem protestanckim[3].

Forma grobowca stanowi przykład panującej Rzymie okresu Augusta egiptomanii[1][2]. Nadano mu postać ostrosłupa o wysokości 36,4 m i długości boku podstawy 30 m[4]. Konstrukcję wykonano z betonu i obłożono z zewnątrz blokami marmuru z Luna[4]. Komora grobowa, mająca postać nakrytego sklepieniem kolebkowym prostopadłościanu o podstawie 5,85×4 m[4], ozdobiona została malowidłami w trzecim stylu pompejańskim[1][2].

Na wschodniej i zachodniej ścianie piramidy wyryta została inskrypcja dedykacyjna o treści

C CESTIUS L F POB EPULO PR TR PL | VII VIR EPOLONUM[4]

Na ścianie wschodniej znajduje się ponadto druga inskrypcja o treści

OPUS APSOLUTUM EX TESTAMENTO DIEBUS CCCXXX | ARBITRATU | PONTI P F CLA MELAE HEREDIS ET POTHI L[4]

W 1663 roku z polecenia papieża Aleksandra VII przeprowadzono renowację grobowca połączoną z pracami archeologicznymi, w trakcie których otwarto komorę grobową i odkopano dwie rzeźby z brązu[3][4]. Wydarzenia te upamiętnia wyryta na fasadzie inskrypcja o treści INSTAURATUM AN DOMINI MDCLXIII[4].

W okresie średniowiecza piramida uchodziła za grobowiec legendarnego Remusa (Meta Remi) i łączona była z podobną konstrukcją znajdującą się na Watykanie, uchodzącą za grobowiec Romulusa (Meta Romuli), rozebraną około 1500 roku[3].

Przypisy

  1. a b c d e Wielka Historia Świata. T. 3. Kraków: Oficyna Wydawnicza Fogra, 2005, s. 360. ISBN 83-85719-84-9.
  2. a b c d Fred S. Kleiner: A History of Roman Art. Boston: Wadsworth, 2016, s. 108. ISBN 978-1-305-88512-7.
  3. a b c d e Encyclopedia of the History of Classical Archaeology. edited by Nancy Thomson de Grummond. London: Routledge, 1996, s. 940–941. ISBN 1-884964-80-X.
  4. a b c d e f g h Amanda Claridge: Rome. Oxford: Oxford University Press, 1998, s. 397-402, seria: Oxford Archaeological Guides. ISBN 0-19-288003-9.