Pirochlor

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pirochlor
Pirochlor pochodzący z rejonu Czelabińska.
Pirochlor pochodzący z rejonu Czelabińska.
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny
Twardość w skali Mohsa 5-5,5
Przełam nierówny
Łupliwość wyraźna
Pokrój kryształu oktahedralny, rozsiany, ziarnisty
Układ krystalograficzny układ regularny
Właściwości optyczne
Barwa Czarna do brązowej, czerwonobrązowa, w kolorze bursztynu, czerwonopomarańczowa
Rysa biała
Połysk szklisty do żywicznego
Współczynnik załamania n = 1.9–2.2

Pirochlor – minerał o wzorze (Na,Ca)2Nb2O6(OH,F). Ruda pirochloru zawiera zazwyczaj co najmniej 0,05% radioaktywnych uranu i toru[1]. Nazwa pochodzi od greckiego słowa πΰρ (pyr) - ogień, i χλωρός (chloros) - zielony, ponieważ minerał ten przy spalaniu często staje się zielony.

Miejscami występowania pirochloru są: Veshnovorgorsk (Obwód czelabiński), Mbeya (Tanzania), hrabstwo El Paso w Kolorado, miejscowość Brevik w Finnmark w Norwegii; Alno (Szwecja); nieistniejące już hrabstwo Quebec i hrabstwo Hastings w Kanadzie[2]. Po raz pierwszy opisany został w roku 1826 w mieście Larvik (Norwegia)[3].

Skład procentowy pirochloru[3]:

Może on zawierać także tytan, tantal oraz cyrkon[4].

Minerałami współwystępującymi są cyrkon, egiryn, apatyt, perowskit i kolumbit[4].


Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. K. Dias da Cunha, M. Santos, F. Zouain, L. Carneiro, G. Pitassi, C. Lima, C. V. Barros Leite and K. C. P. Dália. Dissolution Factors of Ta, Th, and U Oxides Present in Pyrochlore. „Water, Air, & Soil Pollution”, s. 251–257, 8 maja 2009. Springer Netherlands. DOI: 10.1007/s11270-009-0071-3. ISSN (druk) 1573-2932 (Online) 0049-6979 (druk) 1573-2932 (Online). 
  2. The Mineral Pyrochlore (ang.). [dostęp 31 marca 2013].
  3. 3,0 3,1 Pyrochlore Mineral Data (ang.). [dostęp 31 marca 2013].
  4. 4,0 4,1 Mineral Data Publishing: Pyrochlore. 2005. [dostęp 31 marca 2013].