Pirochlor

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pirochlor
Pirochlor pochodzący z rejonu Czelabińska.
Pirochlor pochodzący z rejonu Czelabińska.
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny
Twardość w skali Mohsa 5-5,5
Przełam nierówny
Łupliwość wyraźna
Pokrój kryształu oktahedralny, rozsiany, ziarnisty
Układ krystalograficzny układ regularny
Właściwości optyczne
Barwa Czarna do brązowej, czerwonobrązowa, w kolorze bursztynu, czerwonopomarańczowa
Rysa biała
Połysk szklisty do żywicznego
Współczynnik załamania n = 1.9–2.2

Pirochlor – minerał o wzorze (Na,Ca)2Nb2O6(OH,F). Ruda pirochloru zawiera zazwyczaj co najmniej 0,05% radioaktywnych uranu i toru[1]. Nazwa pochodzi od greckiego słowa πΰρ (pyr) - ogień, i χλωρός (chloros) - zielony, ponieważ minerał ten przy spalaniu często staje się zielony.

Miejscami występowania pirochloru są: Veshnovorgorsk (Obwód czelabiński), Mbeya (Tanzania), hrabstwo El Paso w Kolorado, miejscowość Brevik w Finnmark w Norwegii; Alno (Szwecja); nieistniejące już hrabstwo Quebec i hrabstwo Hastings w Kanadzie[2]. Po raz pierwszy opisany został w roku 1826 w mieście Larvik (Norwegia)[3].

Skład procentowy pirochloru[3]:

Może on zawierać także tytan, tantal oraz cyrkon[4].

Minerałami współwystępującymi są cyrkon, egiryn, apatyt, perowskit i kolumbit[4].


Przypisy

  1. K. Dias da Cunha, M. Santos, F. Zouain, L. Carneiro, G. Pitassi, C. Lima, C. V. Barros Leite and K. C. P. Dália. Dissolution Factors of Ta, Th, and U Oxides Present in Pyrochlore. „Water, Air, & Soil Pollution”, s. 251–257, 8 maja 2009. Springer Netherlands. DOI: 10.1007/s11270-009-0071-3. ISSN (druk) 1573-2932 (Online) 0049-6979 (druk) 1573-2932 (Online). 
  2. The Mineral Pyrochlore (ang.). [dostęp 31 marca 2013].
  3. a b Pyrochlore Mineral Data (ang.). [dostęp 31 marca 2013].
  4. a b Mineral Data Publishing: Pyrochlore. 2005. [dostęp 31 marca 2013].