Pirogalol

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pirogalol
Pirogalol
Pirogalol
Nazewnictwo
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C6H6O3
Inne wzory C6H3(OH)3
Masa molowa 126,11 g/mol
Wygląd białe lub prawie białe kryształy, brunatniejące pod wpływem powietrza i światła[1]
Identyfikacja
Numer CAS 87-66-1
PubChem 1057[2]
Podobne związki
Pochodne kwas galusowy
Podobne związki ksylenole
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Pirogalol (1,2,3-trihydroksybenzen) – organiczny związek chemiczny z grupy polifenoli. Zawiera 3 grupy hydroksylowe w pozycjach 1, 2 i 3 pierścienia benzenowego. Jest białym, krystalicznym proszkiem o słabym, charakterystycznym zapachu.

Alkaliczny roztwór pirogalolu stosuje się do usuwania tlenu z mieszanin gazowych. Roztwór taki jest nietrwały na powietrzu (pirogalol rozkłada się w takich warunkach do dwutlenku węgla, kwasu octowego i innych produktów. Wykorzystuje się to również do oznaczania zawartości tlenu w mieszaninach gazów (np. w powietrzu). Posiada dwa izomery strukturalne1,2,4-trihydroksybenzen oraz floroglucynę (1,3,5-trihydroksybenzen).

Historia i otrzymywanie[edytuj | edytuj kod]

Po raz pierwszy został zsyntezowany przez Carla Scheele'a w 1786 roku poprzez ogrzewanie kwasu galusowego.

Otrzymywanie pirogalolu


Zastosowanie w fotografii[edytuj | edytuj kod]

Wykorzystywany jest jako wywoływacz w fotografii, jako absorbent w analizie gazowej oraz jako składnik farb do włosów. Prawdopodobne działanie mutagenne pirogalolu czyni wątpliwym jego dalsze użycie w produktach do barwienia włosów.

Jako wywoływacz występuje w postaci „puszystego” proszku. Wywołuje wyrównawczo, obecnie jest używany coraz rzadziej. Na długo barwi skórę i ubranie.

Zastosowanie w lecznictwie[edytuj | edytuj kod]

Stosowany również sporadycznie w dermatologii jako lek o działaniu złuszczającym w miejscowym leczeniu łuszczycy (maści i pasty 10–20% oraz roztwory spirytusowe 1%). Występuje pod farmaceutyczną nazwą Pyrogallolum, syn.Acidum pyrogallicum.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Polskie Towarzystwo Farmaceutyczne: Farmakopea Polska X. Warszawa: Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, 2014, s. 4276. ISBN 978-83-63724-47-7.
  2. Pirogalol – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 Pirogalol (pol.). Karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich dla Polski. [dostęp 2011-06-23].
  4. 4,0 4,1 Informacje o klasyfikacji i oznakowaniu substancji według Rozporządzenia (WE) nr 1272/2008, zał. VI, z uwzględnieniem Rozporządzeń ATP: Pirogalol (pol.) w Wykazie klasyfikacji i oznakowania Europejskiej Agencji Chemikaliów. [dostęp 2015-04-07].
  5. Pirogalol (ang.). Karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich dla Stanów Zjednoczonych. [dostęp 2011-06-23].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.