Piromorfit

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Piromorfit
Pyromorphiteussel1.jpg Piromorfir1, Maroko.jpg
Pyromorphite from Australia.jpg
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny Pb5 [Cl/(PO4)3]
fosforan ołowiu
Twardość w skali Mohsa 3,5-4
Przełam nierówny,
muszlowy
Łupliwość brak
Układ krystalograficzny heksagonalny
Gęstość minerału 6,7–7 g/cm³
Właściwości optyczne
Barwa zielona, żółtawa, brunatna,
rzadko:
bezbarwna, biała
Rysa biała
Połysk tłusty,
diamentowy

Piromorfit (pyromorfit) – minerał z gromady fosforanów. Należy do grupy minerałów rzadkich, rozpowszechnionych tylko w niektórych rejonach Ziemi.

Nazwa pochodzi od gr. pyr = ogień i morphe = postać, forma, kształt.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Właściwości[edytuj | edytuj kod]

Zazwyczaj tworzy kryształy o pokroju słupa heksagonalnego zakończonego bipiramidą, niekiedy kryształy mają zarysy beczułkowate. Występuje w skupieniach ziarnistych, pręcikowych, promienistych, naskorupieniach. Jest kruchy i przezroczysty, czasami bywa czerwony lub pomarańczowy (domieszki tlenku chromu). Jest izostrukturalny (izomorficzny) z mimetezytem, apatytem, wanadynitem. Często tworzy pseudomorfozy po galenie i cerusycie. Minerał ogrzany w płomieniach ognia zachowuje swój pierwotny kształt.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Powstaje jako minerał wtórny w strefie utleniania kruszców ołowiu.

Miejsca występowania:

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

  • ma znaczenie naukowe – wskaźnik kruszcowych złóż ołowiu,
  • cenny dla kolekcjonerów,
  • ruda ołowiu zawiera 75% Pb.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Leksykon Przyrodniczy - Minerały i kamienie szlachetne, „Horyzont”, 2002 r.
  • J. Parafiniuk: Minerały systematyczny katalog 2004, TG ”Spirifer”, W-wa 2005
  • A. Bolewski: Mineralogia szczegółowa, Wyd. Geolog., 1965 r.
  • O. Medenbach, C. Sussieck-Fornefeld: Minerały, „Świat Książki”, 1996 r.
  • W. Schumann: Minerały świata, O. Wyd. ”Alma - Press”, 2003 r.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]