Pisma – Mowy – Rozkazy Józefa Piłsudskiego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pisma – Mowy – Rozkazy
Józefa Piłsudskiego
Tematyka polityka, historia, społeczeństwo
Typ utworu dzieła zebrane
Wydanie oryginalne
Miejsce wydania Warszawa
Język polski
Data wydania 1930–1936
Wydawca Instytut Józefa Piłsudskiego Poświęcony Badaniu Najnowszej Historii Polski

Pisma – Mowy – Rozkazy Józefa Piłsudskiego – pierwszy, jedenastotomowy zbiór spuścizny piśmienniczej Józefa Piłsudskiego, wydany w latach 1930–1936 przez Instytut Józefa Piłsudskiego Poświęcony Badaniu Najnowszej Historii Polski.

Pierwsze 8 tomów Pism – Mów – Rozkazów ukazało się w latach 1930–1931. Były wydane z inicjatywy Instytutu Badania Najnowszej Historii Polski i opracowane przez komitet redakcyjny, złożony z Juliana Stachiewicza, Michała Sokolnickiego oraz Władysława Pobóg-Malinowskiego, jako sekretarza redakcji. Poszczególne tomy opracowali (całkowicie lub częściowo) Leon Wasilewski i Kazimierz Świtalski. Wydanie to zawierało twórczość Piłsudskiego do maja 1926 roku. Poszczególne tomy opisywały kolejne okresy życia Piłsudskiego między 1892 a 1926 rokiem. Wkrótce Antoni Anusz i Władysław Pobóg-Malinowski opracowali tom pt. 1926–1929, zawierający prace Marszałka z lat objętych tym tytułem. Tom ten, wydany jeszcze w 1930 roku, został uznany za 9. tom Pism – Mów – Rozkazów, połączony chronologicznie z wcześniejszymi tomami. W kolejnym roku wydano tomik pt. Poprawki Historyczne, uznano go za tom 10. Józef Piłsudski zmarł 12 maja 1935 roku. W 1936 roku wydano dodatkowy tom, tzw. Suplementy, będący tomem 11. zamykającym ostatecznie Pisma – Mowy – Rozkazy.

Spuścizna pisarska Piłsudskiego została uzupełniona i uznana za kompletną w kolejnym wydaniu tegoż instytutu pt. Pisma zbiorowe Józefa Piłsudskiego.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Józef Piłsudski: Pisma zbiorowe. T. 1–10. Warszawa: Instytut Józefa Piłsudskiego Poświęcony Badaniu Najnowszej Historii Polski, 1937–1938.