Pismo automatyczne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pismo automatyczne zademonstrowane przez magika Williama Marriotta.

Pismo automatyczne, psychografia[potrzebny przypis], ideogram (pojęcie stworzone przez parapsychologa Ingo Swanna[1]) – proces (a także rezultat) pisania, którego osoba pisząca nie uważa za swoje dzieło, lecz za coś pochodzącego z podświadomości lub z jakiegoś źródła zewnętrznego lub ze źródła duchowego[2].

Jest uważane za zjawisko paranormalne, formę channelingu, czyli przekazu pozazmysłowego pochodzącego z zaświatów, w której medium po wejściu w trans przekazuje przesłanie istoty duchowej lub pozaziemskiej na piśmie. Słowa pojawiają się na papierze rzekomo bez udziału świadomości piszącego.

Pisanie automatyczne wykorzystują ezoterycy, spirytyści, osoby powiązane z ruchem New Age. Nie znajduje ono poparcia naukowego i jest przez nastawionych racjonalistycznie sceptyków uważane za pseudonaukę. Pismo automatyczne jest stosowane w spirytyzmie jako jedna z metod kontaktu z duchami.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Elmar R. Gruber: Tajny Świat Parapsychologii, ISBN 83-7245-271-1
  2. Lewis Spence: An Encyclopaedia of Occultism, Dover Edition 2003, s.56.