Pismo phags-pa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Glejt z czasów mongolskiej dynastii Yuan
Edykt cesarski w piśmie phags-pa

Pismo phags-pa (mong.: дөрвөлжин үсэг dörvöljin üseg, dosłownie: "kwadratowe pismo"; tyb.: ཧོར་ཡིག་གསར་པ་ , Wylie: hor yig gsar pa "nowe pismo mongolskie"; chin.: 蒙古新字, pinyin: měnggǔ xīnzì, również w znaczeniu "nowe pismo mongolskie") – poprawniej 'phags-pa, także pasypa (chiń. 八思巴文 bāsībā wén), alfabet sylabiczny, opracowany przez tybetańskiego lamę Blo-gros rGyal-mtshan, zwanego 'Phags-pa (tyb.: འཕགས་པ་, mong. ꡖꡍꡂꡛ ꡌ), dla cesarza Kubilaj-chana, jako system pisma dla wszystkich języków używanych w cesarstwie chińskim w okresie panowania dynastii Yuan[1]. Pismo to wyszło z użycia w okresie Ming, lecz nadal używano go do fonetycznego zapisu podczas nauki języka chińskiego. Pismo to jest ważne z tego względu, że zabytki piśmiennictwa w tym alfabecie stanowią znaczące źródło danych na temat ewolucji języka chińskiego oraz innych języków azjatyckich. Pismo to zostało pomyślane jako pismo mongolskie, lecz w rzeczywistości większość zachowanych tekstów w tym alfabecie zostało napisanych w języku chińskim[2].

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Phags-pa wywodzi się z pisma tybetańskiego, lecz w odróżnieniu od niego zapisywane je pionowo, zgodnie z przyzwyczajeniami mongolskimi i chińskimi.

Przypisy

  1. Phags-pa script (ang.). omniglot.com. [dostęp 2010-12-12].
  2. Phags-pa Script : Overview (ang.). babelstone.co.uk. [dostęp 2010-12-12].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]