Pistolet Beretta 950

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Beretta 950
Ilustracja
Państwo

 Włochy

Producent

Fabbrica d'Armi Pietro Beretta S.p.A.

Rodzaj

pistolet samopowtarzalny

Historia
Produkcja

1950 – do chwili obecnej

Dane techniczne
Kaliber

5,56 lub 6,35 mm

Nabój

.22 Long Rifle (950)
.22 Short (950B)
6,35 mm Browning (950B i 950BS)

Magazynek

pudełkowy, 8 nab.

Wymiary
Długość

120 mm

Wysokość

87 mm

Szerokość

24 mm

Długość lufy

60 mm

Masa
broni

0,28 kg

Beretta 950 – włoski, kieszonkowy pistolet samopowtarzalny.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Produkcję pistoletu Model 950 rozpoczęto w 1950 roku. Początkowo pistolet był oferowany tylko na rynku europejskim, ale od 1953 roku Beretta rozpoczęła sprzedaż Modelu 950 także w USA. W Stanach Zjednoczonych modele kalibru 5,56 mm były sprzedawane jako Beretta Minx, a model kalibru 6,35 mm jako Beretta Jaguar.

W 1988 roku Beretta rozpoczęła produkcję pistoletu Bobcat, który zastąpił Model 950. Pomimo wprowadzenia nowego modelu produkcje Beretty 950 w wersji 950BS (kalibru 6,35 mm) kontynuowano. W 1998 roku pojawił się nawet nowy model o nazwie Jetfire Inox czyli Beretta 950BS wykonana ze stali nierdzewnej.

Stosunkowo niewielka ilość tej broni znajdowała się na wyposażeniu Milicji Obywatelskiej oraz Służby Bezpieczeństwa.[potrzebny przypis]

Opis techniczny[edytuj | edytuj kod]

Beretta 950 działa na zasadzie wykorzystania energii odrzutu zamka swobodnego. Mechanizm spustowy bez samonapinania kurka umożliwia tylko ogień pojedynczy.

Bezpiecznik skrzydełkowy (w wersji pierwotnej nieobecny) po lewej stronie szkieletu, w jego tylnej części.

Do zasilania służy magazynek pudełkowy, jednorzędowy, zawierający 8 naboi. Zatrzask magazynka znajduje się po lewej stronie u dołu chwytu.

Lufa z sześcioma bruzdami, po zwolnieniu zatrzasku można ją unosić częścią komorową do góry, co umożliwia swobodny dostęp do naboju wprowadzonego do lufy przez przeładowanie zamka lub daje możliwość wprowadzenia dziewiątego naboju wprost do lufy.

Przyrządy celownicze stałe (muszka i szczerbinka).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]