Pistolet Walther P1

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pistolet Walther P1
Ilustracja
Państwo  III Rzesza
Producent Carl Walther Waffenfabrik
Dane techniczne
Kaliber 9 mm
Nabój Nabój 9 × 19 mm Parabellum
Magazynek 8 nabojów
Wymiary
Długość 218 mm
Długość lufy 124 mm
Masa
broni 880 g (załadowany)
780 g (niezaładowany)
Inne
Prędkość pocz. pocisku 350 m/s
Szybkostrzelność praktyczna 32 strz./min.

Pistolet Walther P1niemiecki 9 mm pistolet samopowtarzalny[1].

Pistolet Walther P1 jest zmodernizowaną w 1959 roku wersją pistoletu Walther P38 i dostosowany do 9 x 19 mm naboju pistoletowego Parabellum. Działa na zasadzie krótkiego odrzutu lufy, a ryglowany jest za pomocą niesymetrycznego pionowego rygla wahliwego, który umieszczono pod lufą. Zasilany z magazynka jednorzędowego o pojemności 8 nabojów[1]. Mechanizm uderzeniowy z kurkiem obrotowym odkrytym, a mechanizm spustowy z samonapinaczem. Posiada nastawny bezpiecznik skrzydełkowy, który zabezpiecza przed przypadkowym strzałem oraz wewnętrzny bezpiecznik samoczynny, który uniemożliwia oddanie strzału przy niecałkowitym zaryglowaniu. Ma również wskaźnik obecności naboju w komorze nabojowej. Różni się od Walthera P38 szkieletem broni wykonanym ze stopu lekkiego[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andrzej Ciepliński, Ryszard Woźniak: Encyklopedia współczesnej broni palnej (od połowy XIX wieku). Warszawa: Wydawnictwo „WIS”, 1994, s. 238. ISBN 83-86028-01-7.