Pistolet maszynowy KOP-PAL

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
KOP-PAL
Państwo  Polska
Projektant inż. M. Adamowicz i inż. S. Engler
Rodzaj pistolet maszynowy
Historia
Prototypy 1941
Dane techniczne
Kaliber 9 mm
Nabój 9x19 mm Parabellum
Magazynek pudełkowy o poj. 32 naboi
Masa
broni ok. 3 kg

KOP-PALpistolet maszynowy konstrukcji polskiej, produkowany w warunkach konspiracyjnych, w czasie II wojny światowej[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Broń została opracowana pod koniec 1941 roku na potrzeby Komendy Obrońców Polski (KOP). Dokumentację techniczną przygotowali inż. Michał Adamowicz[1] (przedwojenny wykładowca w Wojskowej Szkole Rusznikarskiej w Rembertowie) oraz inż. Stefan Engler[1] (przed wojną pracownik Instytutu Badań Materiałów Uzbrojenia w Rembertowie). Prototyp wykonał na podstawie przygotowanych planów majster Edward Włoczkowski[1], pracujący w warsztacie mechanicznym mieszczącym się na ul. Gniewkowskiej 1a w Warszawie. Latem 1942 roku przygotowano materiały niezbędne do podjęcia produkcji seryjnej. Aresztowania członków organizacji zaburzyły te przygotowania. Doprowadziły też do przekształcenia organizacji w Polską Armię Ludową (PAL). Ogółem wyprodukowano kilkaset sztuk broni[1].

Opis konstrukcji[edytuj | edytuj kod]

Pistolet maszynowy KOP-PAL był bronią samoczynną, strzelającą tylko ogniem ciągłym z zamka otwartego. Działała na zasadzie wykorzystania energii odrzutu zamka swobodnego. Zasilana była z magazynka o pojemności 32 nabojów, dostawianego poziomo z lewej strony broni.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Andrzej Ciepliński; Ryszard Woźniak Encyklopedia współczesnej broni palnej s. 99

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andrzej Ciepliński, Ryszard Woźniak: Encyklopedia współczesnej broni palnej (od połowy XIX wieku). Warszawa: Wydawnictwo WiS, 1994. ISBN 83-86028-01-7.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]