Fletowce

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Pitohui)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Fletowce
Pitohuinae
Christidis & Schodde, 2014[1]
Przedstawiciel podrodziny – fletowiec kapturowy (P. dichrous)
Przedstawiciel podrodziny – fletowiec kapturowy (P. dichrous)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd wróblowe
Podrząd śpiewające
Rodzina wilgowate
Podrodzina fletowce
Synonimy

Rodzaju:

Rodzaje

Fletowce (Pitohuinae) – monotypowa podrodzina ptaków z rodziny wilgowatych (Oriolidae).

Występowanie[edytuj]

Podrodzina obejmuje gatunki występujące w Nowej Gwinei[5].

Morfologia[edytuj]

Długość ciała 22-25 cm, masa ciała 67-83 g[6].

Systematyka[edytuj]

Nazewnictwo[edytuj]

Nazwa rodzajowa pochodzi od słowa Pitohui, papuaskiej nazwy dla fletowca oznaczającej bezwartościowego ptaka (to jest niejadalnego)[7]. Skóra i pióra fletowca zmiennego zawierają potężną dawkę batrachotoksyn, które prawdopodobnie pochodzą od chrząszczy które wchodzą w skład diety tego ptaka[7].

Gatunek typowy[edytuj]

Lanius kirhocephalus Lesson & Garnot

Podział systematyczny[edytuj]

Do podrodziny należy jeden rodzaj z następującymi gatunkami[5][8]:

Część autorów wyróżnia jeszcze P. (k.) cerviniventris oraz P. (k.) uropygialis, taksony wyodrębnione z P. kirhocephalus[9][10][11][5].

Uwagi

  1. Greckie ῥεκτης rhektēs – „łamacz, pracownik” (ῥηγνυμι rhēgnumi – „złamać”).

Przypisy

  1. Richard Schodde, Leslie Christidis. Relicts from Tertiary Australasia: undescribed families and subfamilies of songbirds (Passeriformes) and their zoogeographic signal. „Zootaxa”. 3786 (5), s. 501-522, 2014. DOI: 10.11646/zootaxa.3786.5.1 (ang.). 
  2. H. G. L. Reichenbach: Avium systema naturale. Das natürliche system der vögel mit hundert tafeln grösstentheils original-abbildungen der bis jetzt entdecken fast zwölfhundert typischen formen. Drezno i Lipsk: Expedition der vollständigsten naturgeschichte, 1850, s. pl. 65. (niem.)
  3. Pitohui. w: Integrated Taxonomic Information System (ang.) [dostęp 2015-05-05]
  4. R.-P. Lesson: Traité d'ornithologie, ou, Tableau méthodique des ordres, sous-ordres, familles, tribus, genres, sous-genres et races d'oiseaux : ouvrage entièrement neuf, formant le catalogue le plus complet des espèces réunies dans les collections publiques de la France. Bruksela: Chez F.G. Levrault, 1830-1831, s. 375. (fr.)
  5. a b c Frank Gill, David Donsker (red.): Orioles, drongos & fantails (ang.). IOC World Bird List: Version 5.4. [dostęp 2015-11-04].
  6. Walter Boles: Family Pachycephalidae (Whistlers). W: Josep del Hoyo, Andrew Elliott, David A. Christie: Handbook of the Birds of the World. Cz. 12: Picathartes to Tits and Chickadees. Barcelona: Lynx Edicions, 2007, s. 433-434. ISBN 84-96553-42-6. (ang.)
  7. a b J. A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D. A. Christie, E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2014. [dostęp 2015-05-05]. (ang.)
  8. Systematyka i nazwy polskie za: Paweł Mielczarek, Marek Kuziemko: Podrodzina: Pitohuinae Christidis & Schodde, 2014 - fletowce (wersja: 2015-10-31). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2015-11-04].
  9. John P. Dumbacher, Robert C. Fleischer. Phylogenetic evidence for colour pattern convergence in toxic pitohuis: Müllerian mimicry in birds?. „Proceedings the Royal of Society London B”. 268 (1480), s. 1471-2954, 2001. DOI: 10.1098/rspb.2001.1717 (ang.). 
  10. John P. Dumbacher, Kristy Deiner, Lindsey Thompson, Robert C. Fleischer. Phylogeny of the avian genus Pitohui and the evolution of toxicity in birds. „Molecular Phylogenetics and Evolution”. 49 (3), s. 774-781, 2008. DOI: 10.1016/j.ympev.2008.09.018 (ang.). 
  11. John P. Dumbacher. A taxonomic revision of the genus Pitohui, with historical notes on names. „Bulletin of the British Ornithologists' Club” (ang.).