Pivovar Hurbanovo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Browar Hurbanovo
Brama wejściowa do browaru
Brama wejściowa do browaru
Pivovar Hurbanovo
Siedziba Hurbanovo
Rok założenia 1969
Właściciel Heineken
Produkcja piwa ok. 2 mln hl rocznie[1]
Marki Corgoň, Gemer, Kelt, Martiner, Zlatý Bažant
także: Desperados, Heineken, Krušovice, Starobrno
Dane adresowe
Novozámocká 2, 947 01 Hurbanovo
Strona internetowa
Położenie na mapie kraju nitrzańskiego
Mapa lokalizacyjna kraju nitrzańskiego
Browar Hurbanovo
Browar Hurbanovo
Położenie na mapie Słowacji
Mapa lokalizacyjna Słowacji
Browar Hurbanovo
Browar Hurbanovo
Ziemia47°52′52,26″N 18°11′56,72″E/47,881183 18,199089
Commons-logo.svg Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Stara warzelnia
Zlatý Bažant 12%, sztandarowy produkt browaru w Hurbanovie

Browar Hurbanovo (słow. Pivovar Hurbanovo) – słowacki browar należący do holenderskiego koncernu Heinekena, zlokalizowany w położonym na południu kraju mieście Hurbanovo. W browarze tym od 1969 roku warzone jest jedno z najpopularniejszych słowackich piw, Zlatý Bažant.

Historia[edytuj]

Kamień węgielny pod budowę browaru w Hurbanovie wmurowano 1 lutego 1964 roku. O takiej lokalizacji nowego zakładu z branży piwowarskiej zadecydowały zarówno czynniki klimatyczne, jak i logistyczne. Obiekt planowany był jako wzorcowy browar mający w przyszłości eksportować piwo i słód do krajów bloku wschodniego. W 1967 roku wybudowano słodownię, która w pierwotnym kształcie mogła przetworzyć 35 000 ton słodu rocznie. Dwa lata później w Hurbanovie otwarto właściwy budynek browaru, w którym rocznie warzono 600 000 hl piwa. Z czasem obiekt rozbudowano, a produkcja piwa wzrosła do 1 200 000 hl.

W 1971 Browar Hurbanovo, jako pierwszy we wschodniej Europie wyprodukował piwo w puszkach. Tak opakowany produkt znalazł się w ekwipunku czechosłowackich himalaistów (wyprawy na Nanga Parbat 1973, Makalu 1975) i rowerzystów (Afryka 1975) oraz rejsu Richarda Konkolskiego, który w 1973 opłynął kulę ziemską na jachcie.

Po 10 latach od założenia, w roku 1979, piwo warzone w Hurbanovie eksportowano już do 12 krajów, również tak egzotycznych jak Islandia[a], czy Uganda.

W 1986 roku hurbanovski zakład zorganizowany dotąd w ramach Zachodniosłowackich browarów Bratysława (Západoslovenské pivovary Bratislava) wyodrębniono do samodzielnego przedsiębiorstwa pod nazwą Zachodniosłowackie browary i słodownie (Západoslovenské pivovary a sladovne). W roku 1987 produkcję słodu podniesiono do poziomu 63 000 ton.

Po rozpadzie Czechosłowacji nastąpiło przyspieszenie rozwoju browaru. W 1993 roku zamontowano nową linię rozlewniczą o wydajności 42 tysięcy butelek na godzinę. Rok później na 25-hektarowym obszarze postawiono dwanaście nierdzewnych kotłów warzelnych o pojemności 2500 hl każdy, jak też trzypiętrową leżakownię.

Heineken[edytuj]

W 1995 roku browar wraz ze słodownią został wykupiony przez międzynarodowy koncern Heineken International. W 2003 roku holenderska spółka postawiła w Hurbanovie słodownię, która jest w stanie wytworzyć 145 000 ton słodu rocznie. Jedynie część tej produkcji zużywana jest przez miejscowy browar. Hurbanovska słodownia jest najnowocześniejszym i największym tego typu zakładem w Europie Środkowej i Wschodniej. Dla swoich potrzeb zakład skupuje 60% słowackiego jęczmienia. Dzięki rozbudowie browaru, roczna produkcja piwa przekracza obecnie 2 mln hl.

W 2008 roku poczyniono kolejne inwestycje: postawiono linię rozlewniczą dla dużych butelek, nowe zbiorniki fermentacyjne, a także odnowiono niektóre budynki browaru. Wartość nakładów dokonanych łącznie na browar i słodownię oszacowano w 2010 roku na 6,5 mld koron (216 mln euro), co plasuje Heineken International na pierwszym miejscu wśród słowackich browarów i w ścisłej czołówce inwestorów w całym słowackim sektorze spożywczym.

Współczesność[edytuj]

Browar Hurbanovo jest jednym z największych słowackich browarów, w którym wytwarza się pięć słowackich i cztery zagraniczne piwa o łącznej objętości ponad 2 mln hl w skali roku.

Oprócz typowej działalności produkcyjnej, pod koniec września odbywają się tzw. drzwi otwarte browaru. W 2011 roku w tym okresie Pivovar Hurbanovo odwiedziło 8 tys. gości. 2,5 tys. z nich przeszło tzw. piwną ścieżką, która prezentuje pełen proces warzenia piwa. Celem tego swoistego święta browaru jest rozwijanie wiedzy o produkcji piwa, jego sprawnym nalewaniu, ale też o tym, jak używać piwa w gastronomii[2].

Produkty[edytuj]

Information icon.svg Uwaga! Wszystkie podane niżej oznaczenia procentów (%) odnoszą się do zawartości ekstraktu brzeczki podstawowej, nie zaś zawartości alkoholu.

  • Corgoň – piwo z browaru w Nitrze. Marka została wykupiona przez Heineken w grudniu 1995 roku. W październiku 2004 roku produkcję Corgoňa przeniesiono częściowo do Rymawskiej Soboty (browar Gemer), a częściowo do Hurbanova[3]. Od pewnego czasu marka Corgoň buduje swój wizerunek poprzez związek ze sportem – n.p. od 2003 roku jest sponsorem I ligi w piłce nożnej, która nosi nazwę Corgoň liga.
    • 10%, 12%, Tmavé („Ciemne”)
  • Gemer – piwo z regionu Gemer, którego produkcję w 2006 roku przeniesiono z Rymawskiej Soboty do Hurbanova[4],
  • Kelt – marka wprowadzona na rynek w 1999 roku[5] jako dwunastka, w 2007 roku została zastąpiona przez wersję o 10% ekstraktu chmielowego, co zostało odczytane jako przejście do kategorii piw tanich[6].
    • 10% (laureat Srebrnej Korony Piwnej 2009), 12% (wyłącznie jako piwo beczkowe)
  • Martiner – piwo z regionu Turiec. W ręku grupy Heineken od lutego 2000. W 2003 proces warzenia przeniesiono ze zlikwidowanego browaru w Martinie do Nitry (browaru Corgoň)[7], a następnie do Hurbanova.
    • 10%, 12% (laureat Srebrnej Korony Piwnej 2009)
  • Zlatý Bažant – podstawowa marka koncernu Heineken na Słowacji .
    • 10%, 12% (laureat Złotej Piwnej Korony Agrokompleksu 2006 oraz Srebrnej Czeskiej Piwnej Pieczęci 2007), Tmavé, Nealko („Bezalkoholowe”), Radler (napój piwny, 40% piwa i 60% soku cytrynowego), Pšeničné („Pszeniczne”), Porter, Bock („Koźlak”), Tmavé kvasinkové („Ciemne drożdżowe”),
  • marki produkowane na zagranicznych licencjach:

Uwagi

  1. Informację taką podaje strona zlatybazant.sk, choć z innych źródeł wynika, że do 1989 roku na Islandii obowiązywał zakaz sprzedaży piwa.

Przypisy

  1. Zlatý Bažant. Schéma výroby. Pivovar a sladovňa v Hurbanove. (słow.). Zlatý Bažant. [dostęp 2012-07-05]. (strona w formacie flash)
  2. Deň otvorených dverí v pivovare Hurbanovo (słow.). WebNoviny.sk, 2011-09-12. [dostęp 2012-01-08].
  3. Michal Wagner: Nitriansky Corgoň končí (słow.). Kam na pivo za: Pravda, 2004-10-03. [dostęp 2012-01-08].
  4. Jozef Sedlák: Gemer v Rimavskej Sobote už nevarí pivo (słow.). W: Pravda [on-line]. 2006-09-05. [dostęp 2012-01-08].
  5. Hurbanovské pivo Kelt má na Slovensku úspech (słow.). W: Hospodárske noviny [on-line]. Pivo.sk. [dostęp 2012-01-09]. s. 3.
  6. Michal Wagner: Kelt už aj desiatka (słow.). Kam na pivo, 2007-03-19. [dostęp 2012-01-08].
  7. Martinský pivovar dovaril (słow.). E Trend, 2003-11-13. [dostęp 2012-01-08].

Bibliografia[edytuj]