Plac Przyjaźni w Słubicach

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Miasto: POL Słubice flag.svg Słubice
POL Słubice COA.svg plac
Przyjaźni
Fontanna w centralnej części Placu Przyjaźni
Fontanna w centralnej części Placu Przyjaźni
Położenie na mapie Słubic
Mapa lokalizacyjna Słubic
plac  Przyjaźni
plac Przyjaźni
Położenie na mapie gminy Słubice
Mapa lokalizacyjna gminy Słubice
plac  Przyjaźni
plac Przyjaźni
Położenie na mapie powiatu słubickiego
Mapa lokalizacyjna powiatu słubickiego
plac  Przyjaźni
plac Przyjaźni
Położenie na mapie województwa lubuskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubuskiego
plac  Przyjaźni
plac Przyjaźni
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
plac  Przyjaźni
plac Przyjaźni
Ziemia52°21′06,9″N 14°33′39,0″E/52,351912 14,560839
Ten artykuł jest częścią cyklu artykułów o Słubicach
POL Słubice COA.svg

Plac Przyjaźni – centralny plac w Słubicach.

Opis placu[edytuj | edytuj kod]

W okresie niemieckim plac nosił nazwę Roßmarkt, co w dosłownym tłumaczeniu oznacza Konny Rynek.

Plac został gruntownie zmodernizowany w 2003 roku przy współudziale unijnego programu Phare. Stanowi on rynek miejski, co podkreślać może charakterystyczna dla tego typu przestrzeni publicznej zabudowa. Formy tej architektury stanowią między innymi: „Jedynka” zwana potocznie „ratuszem”, budynek głównej siedziby Poczty Polskiej w Słubicach, liczne punkty handlowo-usługowe, kamienice, budynek hotelu „Kaliski” w którym dawniej mieściła się siedziba urzędu miejskiego, czy wreszcie sam układ placu (jego lejkowaty kształt) i jego centralne położenie.

W sercu placu Przyjaźni znajduje się niewielki park z fontanną, wokół której rozmieszczone są alejki spacerowe wraz z ławkami. Zachodnia część placu stanowi drogę dwupasmową w biegu drogi krajowej nr 31, za pomocą której plac łączy się bezpośrednio z ulicą: Wojska Polskiego oraz Aleją Młodzieży Polskiej. Północną część placu stanowi ulica Seelowska, natomiast w kierunku północno-wschodnim łączy się on z placem Wolności, który z kolei przechodzi w plac Jana Pawła II, a ten dalej styka się z placem Bohaterów, co razem stanowi unikatowy system czterech ściśle ze sobą powiązanych przestrzeni miejskich.

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Frankfurt (Oder) und Słubice – Topographischer Stadtplan, 2007, ​ISBN 978-3-7490-4170-1​.
  • Walter Hausdorf, Siegrid Noack, Słubice – Ulice, drogi i place a ich rozwój historyczny we: Frankfurter Jahrbuch 2005, S. 95-191, ​ISBN 3-933416-61-2​.
  • Monika Kilian, Ulrich Knefelkamp (red.): Frankfurt Oder Slubice. Sieben Spaziergänge durch die Stadtgescichte, Berlin 2003.
  • Ulrich Knefelkamp, Siegfried Griesa (red.): Frankfurt an der Oder 1253-2003, Verlag für Wissenschaft und Forschung, Berlin 2003.
  • Sebastian Preiss/ Uta Hengelhaupt/ Sylwia Groblica/ Almut Wille/ Dominik Oramus: Słubice. Historia - topografia - rozwój, Słubice 2003.
  • Maria Rutowska (red.): Słubice 1945-1995, Słubice 1996.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]