Planete Doc Review

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Docs Against Gravity – festiwal filmowy, odbywa się w maju w Warszawie, Wrocławiu, Gdyni i Bydgoszczy, a w jeden z weekendów festiwalu (w ramach projektu „Weekend z Docs Against Gravity”) również w ponad 20 miastach w Polsce. Jest jednym z nielicznych festiwali w Europie poświęconych w całości długometrażowym filmom dokumentalnym. Pierwsza edycja, o charakterze przeglądu i pod nazwą Warsaw Doc Review, miała miejsce w 2004 r. Od 2005 r. festiwal nosił nazwę Planete Doc Review, a od 2006 ma charakter konkursowy. W 2015 roku festiwal zmienił nazwę na Docs Against Gravity FF[1]. Główną nagrodą festiwalu jest Millenium Award.

Organizatorem festiwalu jest firma Against Gravity.

To jeden z największych i najważniejszych festiwali filmów dokumentalnych w Europie. W 2009 roku festiwal zdobył prestiżową Nagrodę Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej jako „najważniejsze międzynarodowe wydarzenie filmowe” w Polsce oraz „Wdechę” Gazety Wyborczej dla „najciekawszego wydarzenia kulturalnego stolicy” w 2008 roku. W 2013 roku został ponownie nominowany do Nagrody PISF jako „najważniejsze międzynarodowe wydarzenie filmowe” w Polsce. Gośćmi festiwalu byli m.in. Werner Herzog, Michel Gondry, Siergiej Dworcewoj, Jorgen Leth, Raymond Depardon, Jane Goodall, Garri Kasparow, Charlotte Rampling i Siergiej Łoźnica. To tu rozpoczął swą światową karierę film „Królik po berlińsku” Bartka Konopki, a polskie premiery miały tak głośne tytuły, jak „Scena zbrodni”, „Walc z Baszirem”, „Spotkania na krańcach świata”, „Yes-Meni naprawiają świat” czy „Cremaster”. Jest jedynym w Polsce festiwalem, który organizuje konkurs dla filmów o tematyce ekologicznej (nagroda Green Warsaw Award) i przyznaje nagrodę filmową Amnesty International dla najlepszego filmu opowiadającego o prawach człowieka. Docs Against Gravity jest członkiem prestiżowego Doc Alliance – wspólnej inicjatywy siedmiu kluczowych europejskich festiwali filmów dokumentalnych: CPH:DOX Copenhagen, DOK Leipzig, IDFF Jihlava, DOCS AGAINST GRAVITY FILM FESTIVAL, FID Marseille, Visions du Réel Nyon i Doclisboa.

W 2006 główną nagrodę otrzymał holenderski film Liczby i marzenia (Dreaming by numbers) w reżyserii Anny Marii Bucchetti. Na festiwalu pokazano m.in. Śmierć człowieka pracy w reżyserii Michaela Glawoggera.

W 2007 zwyciężył Klasztor. Pan Vig i Zakonnica (The Monastery: Mr. Vig and the Nun) w reżyserii Pernille Rose Grønkjær.

W 2008 nagrodę główną zdobył film W górę Jangcy (Up the Yangtze) w reżyserii Yunga Changa, zaś nagrodę publiczności Rozbitkowie (Naufragés des Andes) Gonzalo Arijóna. Po raz pierwszy zaprezentowano również filmy 60-minutowe, które walczyły o "The Magic Hour Award".

W 2009 nagrodę główną zdobył film Odgłosy robaków - zapiski mumii (The Sound of Insects – The Record of a Mummy) szwajcarskiego reżysera Petera Liechti, zaś nagrodę publiczności Yes Meni naprawiają świat (The Yes Men Fix the World) Andy'ego Bichlbauma i Mike'a Bonanno o grupie Yes Men. Poza tym na festiwalu pokazano m.in. takie filmy jak Wiek głupoty (reż. Franny Armstrong), Zaróbmy jeszcze więcej (reż. Erwin Wagenhofer), Chleb nasz powszedni (reż. Nikolaus Geyrhalter) czy Królik po berlińsku (reż. Bartek Konopka).

W 2010 nagrodę główną zdobył film Para do życia w reżyserii Miki Hotakainena i Joonasa Berghalla, zaś nagrodę publiczności La machina w reżyserii Thierry'ego Paladino.

W 2011 nagrodę główną zdobył film Po zachodzie w reżyserii Nikolausa Geyrhaltera, a nagrodę publiczności Armadillo - wojna jest w nas Janusa Metza.

W 2012 nagrodę główną zdobył film 5 rozbitych kamer w reżyserii Emad Burnat i Guy Davidi, a nagrodę publiczności Gnarr na prezydenta w reżyserii  Gaukura Úlfarssona

W 2013 nagrodę główną zdobył film Nie zapomnij mnie Davida Sievekinga, a nagrodę publiczności Scena zbrodni Joshuy Oppenheimera

W 2014 nagrodę główną zdobył film Jesteśmy waszymi przyjaciółmi Huberta Saupera, a nagrodę publiczności Był sobie las, reż. Luk Jacquet

W 2015 po raz pierwszy jury przyznało dwie główne nagrody ex aequo Nadejdą lepsze czasy Hanny Polak i Powyżej/poniżej Nicolasa Steinera, nagrodę publiczności otrzymał film Sól Ziemi Wima Wendersa

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj]

http://docsag.pl/pl/