Planowanie rodziny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Tabletki antykoncepcyjne. Wprowadzona w 1960 roku „pigułka” od dziesięcioleci odgrywa kluczową rolę w planowaniu rodziny.
Pracowniczka służby zdrowia wyjaśnia kobiecie z Madagaskaru różne metody planowania rodziny.

Planowanie rodziny to działania mające na celu przewidywanie i osiąganie przez pary i poszczególniane osoby pożądanej liczby dzieci, czasu ich narodzin i odstępów między nimi. Cele te osiąga się poprzez stosowanie metod antykoncepcyjnych i leczenie niedobrowolnej niepłodności[1]. Planowanie rodziny może obejmować analizę liczby dzieci, które kobieta chce mieć (w tym wybór, aby nie mieć dzieci) i wiek, w którym chce je mieć. Wpływ na te kwestie mają czynniki zewnętrzne, takie jak stan cywilny, względy zawodowe, sytuacja finansowa oraz ewentualne niepełnosprawności, które mogą wpłynąć na zdolność do posiadania i wychowywania dzieci. W przypadku osób aktywnych seksualnie, planowanie rodziny może obejmować stosowanie antykoncepcji i innych technik pozwalających kontrolować czas reprodukcji.

Inne aspekty planowania rodziny obejmują edukację seksualną[2][3], profilaktykę i leczenie chorób przenoszonych drogą płciową[2] oraz leczenie niepłodności[4]. Planowanie rodziny, zgodnie z definicją Organizacji Narodów Zjednoczonych i Światowej Organizacji Zdrowia, obejmuje usługi prowadzące do poczęcia. Zabiegi aborcji nie są częścią planowania rodziny[5], chociaż dostęp do antykoncepcji i planowania rodziny zmniejsza zapotrzebowanie na aborcje[6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

 

  1. Adrienne Stith Butler, Ellen Wright Clayton, Overview of Family Planning in the United States, National Academies Press (US), 2009 [dostęp 2021-12-15] (ang.).
  2. a b "What services do family planning clinics provide?", NHS [dostęp 2021-12-15] [zarchiwizowane z adresu 2008-04-25].
  3. "National Child Abuse and Neglect Data System Glossary", Administration for Children & Families., 2000 [dostęp 2021-12-15] [zarchiwizowane z adresu 2020-10-29].
  4. World Health Organization Sexual and Reproductive Health.
  5. Family planning, United Nations Population Fund [dostęp 2021-12-15] (ang.).
  6. Nathalie Bajos i inni, Effectiveness of Family Planning Policies: The Abortion Paradox, Virginia J. Vitzthum (red.), „PLoS ONE”, 9 (3), 2014, e91539, DOI10.1371/journal.pone.0091539, ISSN 1932-6203, PMID24670784, PMCIDPMC3966771 [dostęp 2021-12-15] (ang.).