Platon (Malinowski)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Platon
Paweł Malinowski
Arcybiskup moskiewski i siewski
Kraj działania

Rosja

Data śmierci

14 czerwca 1754

Miejsce pochówku

Moskwa

Arcybiskup moskiewski
Okres sprawowania

1748-1754

Wyznanie

prawosławie

Kościół

Rosyjski Kościół Prawosławny

Śluby zakonne

do 1726

Diakonat

do 1726

Prezbiterat

do 1726

Chirotonia biskupia

19 września 1742

Platon, imię świeckie Paweł Malinowski (zm. 14 czerwca 1754) - biskup Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Absolwent Akademii Mohylańskiej, w 1722 został w niej prefektem. Dwa lata później objął analogiczne stanowisko w Akademii Słowiańsko-Grecko-Łacińskiej w Moskwie. Od 1726 do 1727 był przełożonym monasteru Opieki Matki Bożej w Charkowie (z godnością archimandryty), jednak w 1727 został, z powodu choroby, przeniesiony do Ławry Peczerskiej. Po dwóch latach otrzymał stanowisko rektora nowo otwartego kolegium w Charkowie i przełożonego Kuriaskiego Monasteru Przemienienia Pańskiego w pobliżu tego miasta. Od 1730 zasiadał w Świątobliwym Synodzie Rządzącym[1].

W kwietniu 1731 został przełożonym monasteru św. Hipacego w Kostromie. Już cztery miesiące później, po wydaniu książki "Kamień wiery", został aresztowany i postawiony przed sądem, w śledztwie poddano go torturom. Przyczyną tego był fakt, iż archimandryta Platon sprzeciwiał się koncepcjom Teofana (Prokopowicza). W 1734 oficjalnie usunięto go z Synodu, zaś w 1738 został pozbawiony wszystkich godności kościelnych, usunięty ze stanu mniszego i zesłany na Syberię pod imieniem świeckim. Dzięki pomocy biskupa irkuckiego Innocentego zdobył pracę nauczyciela w szkole przy eparchii irkuckiej. W 1740, dzięki wstawiennictwu tegoż biskupa (już po śmierci Teofana, zmarłego w 1736), Paweł Malinowski odzyskał utraconą godność archimandryty[1].

19 września 1742 w soborze Zaśnięcia Matki Bożej na Kremlu moskiewskim został wyświęcony na biskupa krutickiego. Dwa lata później ponownie wszedł w skład Świętego Synodu, został również administratorem eparchii moskiewskiej i członkiem moskiewskiego konsystorza. W 1748 mianowano go ordynariuszem eparchii moskiewskiej, posługiwał się tytułem arcybiskupa moskiewskiego i siewskiego. W 1751 wyjechał z Moskwy, by brać udział w pracach obradującego w Petersburgu Świątobliwego Synodu Rządzącego. Zmarł trzy lata później i został pochowany w cerkwi św. Michała Archanioła na terenie Monasteru Czudowskiego[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Платон (Малиновский). [dostęp 2014-03-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-03-01)].
Poprzednik
Leonid (Piotrowski) jak biskup sarski i podoński
Biskup kruticki
1742 - 1748
Następca
Hilarion (Hryhorowicz)