Plejone (gwiazda)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Plejone
28 Tau
Plejone (górna gwiazda z pary najbardziej wysuniętej na lewo) i reszta Plejad
Plejone (górna gwiazda z pary najbardziej wysuniętej na lewo) i reszta Plejad
Dane obserwacyjne (J2000.0)
Gwiazdozbiór Byk (Plejady)
Rektascensja 03h 49m 11,216s[1]
Deklinacja +24° 08′ 12,16″[1]
Paralaksa (π) 0,00854 ± 0,00031[1]
Odległość 382 ± 14 ly
117,1 ± 4,4 pc
Wielkość obserwowana 5,09[1]m
Ruch własny (RA) 18,07 ± 0,30[1] mas/rok
Ruch własny (DEC) −47,20 ± 0,27[1] mas/rok
Prędkość radialna 5,10 ± 0,2[1] km/s
Charakterystyka fizyczna
Rodzaj gwiazdy gwiazda zmienna typu gamma Cassiopeiae
Typ widmowy B8 Vne
Masa 3,4[2] M
Promień 3,2[2] R
Wielkość absolutna −0,33[3]m
Okres obrotu <0,5 d[2]
Prędkość obrotu ~329[4][2] km/s
Temperatura 12 000[2] K
Alternatywne oznaczenia
Oznaczenie Flamsteeda: 28 Tauri
2MASS: J03491121+2408120
Bonner Durchmusterung: BD +23°558
Boss General Catalogue: GC 4587
Katalog Henry’ego Drapera: HD 23862
Katalog Hipparcosa: HIP 17851
Katalog Jasnych Gwiazd: HR 1180
SAO Star Catalog: SAO 76229
BU Tauri

Plejonegwiazda podwójna w gromadzie otwartej Plejady (M45) w gwiazdozbiorze Byka. Położona jest w odległości około 390 lat świetlnych od Ziemi.

Nazwa[edytuj]

Gwiazda ta nosi tradycyjną nazwę Plejone, wywodzącą się z mitologii greckiej. Plejone była matką siedmiu Plejad[2][5]. Grupa robocza Międzynarodowej Unii Astronomicznej do spraw uporządkowania nazewnictwa gwiazd zatwierdziła użycie nazwy Plejone dla określenia tej gwiazdy[6]. Gwiazda ma oznaczenie Flamsteeda 28 Tauri[1].

Charakterystyka[edytuj]

Jest to błękitna gwiazda ciągu głównego, należąca do typu widmowego B. Świeci blisko 190 razy jaśniej niż nasze Słońce, przy temperaturze powierzchni równej w przybliżeniu 12 000 K. Jest to gwiazda zmienna typu gamma Cassiopeiae, w widmie ma silne linie emisyjne wodoru, pochodzące od dysku gazu otaczającego Plejone. Jego istnienie jest związane ze szczególnie szybkim obrotem gwiazdy wokół osi[2], blisko prędkości rozerwania, co powoduje jej dość znaczne spłaszczenie[7].

Obserwacje prowadzone przy pomocy interferometrii plamkowej wykazały, że Plejone jest gwiazdą podwójną, jednak nie udało się od razu jednoznacznie wyznaczyć parametrów zarówno orbity, jak i dokładniejszych danych dotyczących drugiego składnika układu. W 1996 roku zespół naukowców złożony z japońskich i francuskich astronomów wyznaczył okres orbitalny na 218 dni oraz odległość składników na 20 promieni Słońca[8]. Z kolei według Washington Double Star Catalog odległość między składnikami wynosi 0,2 sekundy łuku[4], co odpowiada 24 au, przy założeniu, że układ leży w odległości 120 parseków od Ziemi.

Zobacz też[edytuj]

Przypisy[edytuj]

  1. a b c d e f g h Pleione w bazie SIMBAD (ang.)
  2. a b c d e f g Jim Kaler: Pleione (ang.). STARS. [dostęp 2016-11-04].
  3. David Darling: Taurus (constellation) (ang.). [dostęp 2016-11-04].
  4. a b Celaeno (ang.). Alcyone ephemeris. [dostęp 2016-11-04].
  5. Richard Hinckley Allen: Star Names Their Lore and Meaning. Dover: 1963, s. 407–411.
  6. Eric Mamajek, Beatriz Garcia, Duane Hamacher, Thierry Montmerle i inni. „Bulletin of the IAU Working Group on Star Names”. 2, s. 7, październik 2016. Międzynarodowa Unia Astronomiczna. 
  7. Ryuko Hirata. Interpretation of the Long-Term Variation in Late-Type Active Be Stars. „Publications of the Astronomical Society of Japan”. 47, s. 195–218, 1995. Bibcode1995PASJ...47..195H. 
  8. Jun-ichi Katahira et al.. Period Analysis of the Radial Velocity in Pleione. „Publications of the Astronomical Society of Japan”. 48, s. 317-334, kwiecień 1996 (ang.).