Pluskwa (podsłuch)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
The Great Seal bug - drewniana płaskorzeźba z wbudowaną w pełni pasywną radziecką pluskwą z czasów zimnej wojny, skonstruowaną przez Lwa Termena, dziś w zbiorach NSA
Ten artykuł dotyczy urządzenia radiowego. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.

Pluskwa – określenie miniaturowego nadajnika radiowego połączonego z mikrofonem, zwykle instalowanego w pomieszczeniach mieszkalnych bez wiedzy i zgody ich użytkowników; niekiedy termin ten używany jest też w odniesieniu do urządzeń rejestrujących inny rodzaj sygnału (np. z kamery wideo lub z klawiatury komputera) albo transmitujących dane w inny sposób (nadajniki podczerwieni, sieci IP).

Podstawowa budowa pluskwy radiowej to: akumulator (lub inne źródło energii), mikrofon, układu scalony z nadajnikiem, antena. Bardziej zaawansowane modele posiadają różnego rodzaju systemy regulacji wzmocnienia mocy nadajnika lub mikrofonu[1].  

Urządzenia tego typu wykorzystane są przede wszystkim przez służby wywiadowcze i policję w celu obserwacji podejrzanych i pozyskiwania informacji o planowanych działaniach; zdarza się jednak, że są też narzędziem działalności przestępczej.

Wykrywanie współczesnych urządzeń podsłuchowych – z których część może być całkowicie pasywna (nieemitująca promieniowania elektromagnetycznego) – jest bardzo skomplikowanym zadaniem, które zwykle stanowi kombinację analizy spektrum elektromagnetycznego, korelacji sygnałów radiowych, rentgenografii i termografii, wykrywania sygnatur układów półprzewodnikowych, oraz wielu innych metod.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jak wygląda pluskwa do podsłuchu? - Blog detektywistyczny - AlfaTronik, „Blog detektywistyczny - AlfaTronik”, 16 września 2017 [dostęp 2018-05-29] (pol.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]