Pluton łącznikowy nr 3

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pluton łącznikowy nr 3
Historia
Państwo  Polska
Sformowanie 1939
Rozformowanie 1939
Dowódcy
Pierwszy ppor. rez. pil. Piotr Dunin
Działania zbrojne
kampania wrześniowa
Organizacja
Dyslokacja Rakowice
Rodzaj wojsk Lotnictwo
Podległość Armia „Kraków”

Pluton łącznikowy nr 3pododdział lotnictwa łącznikowego Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej.

Jednostka Armii „Kraków” we wrześniu 1939[1].

Opis plutonu[edytuj | edytuj kod]

Charakterystyka[2][3]:

  • dowódca: por. rez. pil. Piotr Dunin
  • miejsce stacjonowania: Rakowice
  • wyposażenie: 3 samoloty RWD-8
  • uwagi: nie dotarł na teren działania armii.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Steblik 1975 ↓, s. 73.
  2. Pawlak 1991 ↓, s. 431.
  3. Pawlak 1982 ↓, s. 243-244.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jerzy Pawlak: Polskie eskadry w wojnie obronnej 1939. Warszawa: Wydawnictwo Komunikacji i Łączności, 1982. ISBN 83-206-0281-5.
  • Jerzy Pawlak: Polskie eskadry w wojnie obronnej 1939. Warszawa: Wydawnictwo Komunikacji i Łączności, 1991. ISBN 83-206-0795-7.
  • Władysław Steblik: Armia „Kraków” 1939. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1975.