Pn12

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pn12 (kkStB 310)
Lokomotywa ÖBB 310.23
Lokomotywa ÖBB 310.23
Lata budowy 1908–1918
Układ osi 1’C’2 (1-3-2)
Masa służbowa 86–88,7 t
Długość parowozu 13000 mm
Rozstaw osi skrajnych 2220 mm
Prędkość maksymalna 100 km/h
Typ tendra 21D11
Ciśnienie w kotle 16 atm.
Powierzchnia ogrzewalna kotła 212,9 m²
Powierzchnia przegrzewacza 43,3 m²
Powierzchnia rusztu 4,62 m²
Średnica cylindra 390/660 mm
Skok tłoka 720 mm
Średnica kół napędnych 2100 mm
Średnica kół tocznych 995 mm
Portal Portal Transport szynowy

Pn12 – polskie oznaczenie pospiesznych parowozów austriackiej serii kkStB 310, zaprojektowanej przez Karla Gölsdorfa. Wyposażone w silnik sprzężony, czterocylindrowy na parę przegrzaną. Pierwotnie kursowały na linii WiedeńKraków oraz KrakówLwów.

Po I wojnie światowej na stanie PKP znalazło się 12 parowozów Pn12 oznaczonych numerami inwentarzowymi Pn12-1 do Pn12-12 oraz 10 sztuk z kotłami projektu Johana Brotana oznaczone numerami Pn12-13 do Pn12-22. Jeden parowóz Pn12 został zniszczony w katastrofie kolejowej, a drugi w zamachu terrorystycznym OUN. Po klęsce Polski w 1939 r. ocalałe maszyny Pn12 przejęły koleje Ludowego Komisariatu Transportu (NKPS) ZSRR (17 egz.) oraz III Rzeszy (4 egz.).

Nieliczne rewindykowane po wojnie egzemplarze zostały ostatecznie skreślone ze stanu PKP w 1950 r.

Podstawowe dane techniczne[edytuj | edytuj kod]

  • Masa służbowa: 86–88,7 t
  • Największy nacisk osi: 14,6 t
  • Tender serii: 21D11
  • Liczba osi: 4
  • Pojemność skrzyni wodnej: 21–27 m³
  • Pojemność skrzyni węglowej: 9–10 t

Galeria[edytuj | edytuj kod]

31023 - 150 Jahre Westbahn - Melk - 20081213.jpg


Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]