Pneumocyt

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Pneumocytkomórka nabłonka oddechowego w pęcherzykach płucnych. Wśród pneumocytów wyróżnia się:

  • pneumocyty typu I – płaskie komórki wyściełające, o zminimalizowanym metabolizmie. Zachodzi przez nie dyfuzja gazów pomiędzy światłem pęcherzyków płucnych a krwią naczyń włosowatych. Mają 25 nm grubości i 50–100 µm2 powierzchni[1].
  • pneumocyty typu II – rozproszone pomiędzy pneumocytami typu I, wydzielające surfaktant płucny. Aktywność wydzielnicza pneumocytów typu drugiego rozpoczyna się pod koniec życia płodowego[1].

Przypisy

  1. a b Tadeusz Krzymowski, Jadwiga Przała: Fizjologia zwierząt: podręcznik dla studentów wydziałów medycyny weterynaryjnej, wydziałów biologii i hodowli zwierząt akademii rolniczych i uniwersytetów: praca zbiorowa. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 2005, s. 392-393. ISBN 83-09-01792-8.