Pniewo (powiat pułtuski)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł

52°38′51″N 21°15′14″E

- błąd

38 m

WD

52°38'51"N, 21°15'14"E

- błąd

38 m

Odległość

nan m

Pniewo
wieś
Ilustracja
Zabytkowy kościół pw. św. św. Piotra i Pawła
Państwo

 Polska

Województwo

 mazowieckie

Powiat

pułtuski

Gmina

Zatory

Liczba ludności (2011)

491[1][2]

Strefa numeracyjna

29

Kod pocztowy

07-214[3]

Tablice rejestracyjne

WPU

SIMC

0523991[4]

Położenie na mapie gminy Zatory
Mapa konturowa gminy Zatory, u góry po prawej znajduje się punkt z opisem „Pniewo”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum na prawo u góry znajduje się punkt z opisem „Pniewo”
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa konturowa województwa mazowieckiego, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „Pniewo”
Położenie na mapie powiatu pułtuskiego
Mapa konturowa powiatu pułtuskiego, po prawej znajduje się punkt z opisem „Pniewo”
Ziemia52°38′51″N 21°15′14″E/52,647500 21,253889

Pniewowieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie pułtuskim, w gminie Zatory[4][5].

Prywatna wieś duchowna położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie kamienieckim ziemi nurskiej województwa mazowieckiego[6]. W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa ostrołęckiego.

Obok miejscowości przepływa niewielka rzeka Prut, dopływ Narwi.

Druga pod względem liczby mieszkańców miejscowość gminy Zatory. Wieś od ok. 1778 należała do Stanisława Wessla, starosty golubskiego. Na uwagę zasługuje tu murowany zespół kościoła parafialnego pod wezwaniem św. Piotra i Pawła. Kościół wybudowany w latach 1912-28 według projektu arch. Józefa Piusa Dziekońskiego. Neogotycki, z elementami neobaroku, trójnawowy, murowany z cegły, nieotynkowany, z dwuwieżową fasadą, figuruje w rejestrze zabytków od 1961 r. Obok kościoła plebania z lat 20. XX wieku, obok mogiła żołnierzy Armii Krajowej. Cmentarz parafialny z nagrobkami z XIX wieku, w tym nagrobek Wiktora Modzelewskiego (zm. 1907), właściciela Gładczyna, piaskowcowy z krzyżem na cokole. Nagrobki Józefa Radzickiego, Antoniny i Piotra Modzelewskich - z 2 poł. XIX w. Drzewostan na cmentarzu rzymskokatolickim wpisany jest do rejestru zabytków[7].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wieś Pniewo w liczbach, Polska w liczbach [dostęp 2020-02-02] (pol.), liczba ludności w oparciu o dane GUS.
  2. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r..
  3. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 939 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  4. a b GUS. Wyszukiwarka TERYT
  5. Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  6. Corona Regni Poloniae. Mapa w skali 1:250 000, Instytut Historii im. Tadeusza Manteuffla Polskiej Akademii Nauk i Pracownia Geoinformacji Historycznej Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego
  7. Puszcza Biała - Pniewo

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]