Połączenie gwintowe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Połączenia gwintowe to połączenia rozłączne bezpośrednie kształtowo-cierne, gdyż łącznikami wiążącymi są występy i odpowiadające im wgłębienia, w postaci gwintów, są ukształtowane na elementach głównych[1]. Połączenia gwintowe zwykle znajdują zastosowanie jako połączenia ruchowe w mechanizmach zamieniających ruch obrotowy na postępowy np. napędach obrabiarek, prasach, czy podnośnikach. Połączeniami gwintowymi spoczynkowymi są np. połączenie rurowe.

Wzory[edytuj]

Długość robocza gwintu[edytuj]

Minimalna długość połączenia gwintowego gwarantująca przeniesienie zadanego obciążenia .

gdzie:

- zadana siła rozciagająca połączenie
- przyjety współczynnik bezpieczeństwa
- skok gwintu
- średnica nominalna gwintu zewnętrznego
- średnica nominalna gwintu wewnętrznego
- naprężenia dopuszczalne
- dopuszczalne naprężenia ściskajace

Przypisy

  1. A. Skoć, J. Spałek, Podstawy Konstrukcji Maszyn, tom 1, WNT Warszawa 2006, ISBN 83-204-3133-6

Zobacz też[edytuj]