Pośrednik ubezpieczeniowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Pośrednik ubezpieczeniowy – osoba, która nie będąc ubezpieczającym ani ubezpieczycielem, na mocy zlecenia udzielonego w formie czynności cywilnoprawnej toruje innym drogę do zawarcia umowy ubezpieczenia, pośredniczy w jej zawieraniu albo zawierają ją w charakterze pełnomocnika oraz może również współdziałać w jej realizacji[1]. W wymiarze prawnym pośrednik jest przedsiębiorcą[1], który za wynagrodzeniem wykonuje czynności faktyczne lub prawne związane z zawieraniem lub wykonywaniem umów ubezpieczenia.

Ustawa z dnia 22 maja 2003 roku o pośrednictwie ubezpieczeniowym[2], regulująca uprawnienia i obowiązki pośredników ubezpieczeniowych dopuszcza wykonywanie czynności pośrednika ubezpieczeniowego wyłącznie przez:

Warunkiem rozpoczęcia wykonywania przez pośrednika działalności jest uzyskanie wpisu do rejestru prowadzonego przez Komisję Nadzoru Finansowego. Rejestr ten jest jawny i dostępny dla osób trzecich.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Definicja Brucka-Moellera, cyt. za E. Kowalewskim: Prawo ubezpieczeń gospodarczych, Toruń: Oficyna Wydawnicza Branta, 2002.
  2. (Dz. U. z 2003 r. Nr 124, poz. 1154)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • E. Kowalewski: Prawo ubezpieczeń gospodarczych, Toruń: Oficyna Wydawnicza Branta, 2002. ISBN 83-89073-22-6.