Pożarki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pożarki
Pożarki
Państwo  Polska
Województwo warmińsko-mazurskie
Powiat kętrzyński
Gmina Kętrzyn
Strefa numeracyjna (+48) 89
Tablice rejestracyjne NKE
SIMC 0477920
Położenie na mapie gminy wiejskiej Kętrzyn
Mapa lokalizacyjna gminy wiejskiej Kętrzyn
Pożarki
Pożarki
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Pożarki
Pożarki
Położenie na mapie województwa warmińsko-mazurskiego
Mapa lokalizacyjna województwa warmińsko-mazurskiego
Pożarki
Pożarki
Położenie na mapie powiatu kętrzyńskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu kętrzyńskiego
Pożarki
Pożarki
Ziemia54°02′23″N 21°29′32″E/54,039722 21,492222

Pożarki (niem. Pohiebels) – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie kętrzyńskim, w gminie Kętrzyn.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa olsztyńskiego.

Do sołectwa Pożarki należą miejscowości: Kwiedzina, Martiany, Osewo, Owczarnia i Pożarki.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Na wschód od wsi znajduje się grodzisko pruskie zwane Zamkową Górą.

Właścicielem majątku ziemskiego o powierzchni 622 ha pod koniec XIX wieku była tu rodzina von Lübtow. W roku 1913 właścicielem Pożarek był Georg F. Schenck zu Tautenburg. Majątek ten został rozparcelowny na początku lat trzydziestych XX wieku. Przed II wojną światową w Pożarkach były 33 duże gospodarstwa chłopskie i 3 małe oraz trzech stelmachów i trzech kowali.

Budynek nowej szkoły w Pożarkach wybudowano w 1929 roku. Była to szkoła dwuklasowa. Po II wojnie światowej początkowo była to także szkoła dwuklasowa (rok szkolny 1946/1947), a później ośmioklasowa szkoła podstawowa (1970 r.). W budynku po zlikwidowanej szkole znajdują się mieszkania, kaplica parafii w Karolewie i świetlica wiejska Dziupla.

W latach 1954-1957 Pożarki były siedzibą Gromadzkiej Rady Narodowej. Pierwszym jej przewodniczącym był Stanisław Milewicz.

Niewielki dwór w Pożarkach wybudowany był w drugiej połowie XIX wieku. Po dawnym założeniu dworsko-gospodarczym zachował się zarośnięty park i spichlerz.

Demografia[edytuj | edytuj kod]

W statystykach w pierwszej połowie XX wieku liczbę mieszkańców Pożarek podawano razem z Kwiedziną i Osewem. W roku 1925 było tu 371 osób, a w 1939459 osób.

W roku 1970 mieszkały tu 194 osoby, a w 2000 r. – 154.[potrzebny przypis]

Inne[edytuj | edytuj kod]

We wsi znajduje się przystanek autobusowy na trasie KętrzynGiżycko. Dalej za wsią funkcjonuje gospodarstwo agroturystyczne specjalizujące się w hodowli koni. Do gospodarstwa agroturystycznego prowadzi droga obok smażalni ryb czynnej w sezonie turystycznym.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Rudolf Grenz, "Der Kreis Rastenburg", Marburg/Lahn, 1976.
  • Kętrzyn. Z dziejów miasta i okolic, Pojezierze, Olsztyn, 1978. (str. 218 – opis wsi)
  • Małgorzata Jackiewicz-Garniec, Mirosław Garniec, Pałace i dwory dawnych Prus Wschodnich, (Wydanie III poszerzone i uzupełnione) Studio ARTA, Olsztyn, 2001, ​ISBN 83-912840-2-6​ (str. 335).