Pożegowo (Mosina)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Herb Mosiny Pożegowo
Dzielnica Mosiny
Ilustracja
Wieża widokowa
Państwo  Polska
Województwo  wielkopolskie
Miasto Mosina
Nr kierunkowy 61
Kod pocztowy 62-050
Tablice rejestracyjne PL
Położenie na mapie Mosiny
Mapa lokalizacyjna Mosiny
Pożegowo
Pożegowo
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Pożegowo
Pożegowo
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa wielkopolskiego
Pożegowo
Pożegowo
Położenie na mapie powiatu poznańskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu poznańskiego
Pożegowo
Pożegowo
Położenie na mapie gminy Mosina
Mapa lokalizacyjna gminy Mosina
Pożegowo
Pożegowo
Ziemia52°15′12″N 16°49′52″E/52,253239 16,831030
Portal Portal Polska
Park i wieża widokowa przy dawnych wyrobiskach cegielnianych

Pożegowo – zachodnia część Mosiny, położona na południowych stokach Osowej Góry, po zachodniej stronie linii kolejowej Puszczykówko - Osowa Góra.

Wieś królewska należąca do starostwa mosińskiego, pod koniec XVI wieku leżała w powiecie poznańskim województwa poznańskiego[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwotnie była to wieś królewska (pierwsza wzmianka z 1302). Nigdy nie rozwinęła się ona w sposób znaczący, a po 1660 właściwie opustoszała. Ponownie zasiedlili ją koloniści olęderscy w XVIII wieku, ale nie pozostali tu długo, ponownie opuszczając wieś. W 1793 powstał tu folwark. Na przełomie XIX i XX wieku zbudowano cegielnię, wykorzystującą lokalne zasoby iłów, dostarczanych z wyrobiska koleją wąskotorową. Po II wojnie światowej, po włączeniu do Mosiny, Pożegowo przeżyło okres intensywnej zabudowy jednorodzinnej. Część zabudowań pocegielnianych przejął Prefabud - producent elementów betonowych.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Zabytkiem jest pałac z 1896, zbudowany dla właściciela cegielni i od jego nazwiska nazywany Perkiewiczówką. Zachowały się też zabudowania cegielniane - suszarnia cegieł i maszynownia z początku XX wieku. Przy dawnych wyrobiskach stworzono w 2012 park z drewnianą wieżą widokową, pozwalającą ogarnąć widok na Mosinę i większą część Poznania[2].

Przyroda[edytuj | edytuj kod]

Pomiędzy Pożegowem, a Puszczykówkiem istniała do lat 50. XX wieku wędrująca wydma, grożąca zasypaniem torowiska kolejowego do Osowej Góry. Występował na niej największy polski skorek - obcążnica nadbrzeżna, a także szarańczak - przewężek błękitny (Sphingonotus coerulans)[3].

Turystyka[edytuj | edytuj kod]

Na zachodnim skraju, przy drodze do stacji Osowa Góra, znajduje się Studnia Napoleona i głaz ku czci Władysława Zamoyskiego. Przy nich duży parking dla gości Wielkopolskiego Parku Narodowego. Centralną ulicą Pożegowa przebiega szlak turystyczny niebieski szlak niebieski z Mosiny do Stęszewa. Od północy przylega do Pożegowa las Figiel.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Atlas historyczny Polski. Wielkopolska w drugiej połowie XVI wieku. Część II. Komentarz. Indeksy, Warszawa 2017, s. 243.
  2. Magda Krenc, Gazeta Mosińska
  3. Jarosław Urbański, Wielkopolski Park Narodowy, PWN, Poznań, 1955, s.109

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Paweł Anders, Krzysztof Kasprzak, Beata Raszka, Wielkopolski Park Narodowy (Wielkopolska Biblioteka Krajoznawcza), wyd. WBP, Poznań, 1999, s.84, ​ISBN 83-85811-71-0
  2. Wielkopolski Park Narodowy, mapa turystyczna 1:24.000, Pietruska&Mierkiewicz, Poznań (dodatek do Gazety Wyborczej)
  3. Powiat poznański - mapa turystyczna, Pietruska & Mierkiewicz, Poznań, 2010, ​ISBN 978-83-7445-029-4