Pożyczkodawca instytucjonalny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Pożyczkodawca instytucjonalny (ang. official lender) – instytucja lub organizacja, która występując w roli pożyczkodawcy dostarcza pożyczkobiorcy środków pieniężnych (z zabezpieczeniem lub bez). W zamian za dostarczenie środków pieniężnych pożyczkodawca instytucjonalny otrzymuje wynagrodzenie w postaci odsetek. Udzielanie pożyczek przez pożyczkodawców instytucjonalnych jest z reguły uregulowane prawnie.

Przykładami pożyczkodawców instytucjonalnych mogą być zwykłe banki komercyjne, ale również duże międzynarodowe organizacje, takie jak MFW, Bank Światowy, EBOR.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • E. Banks: Dictionary of finance, investment and banking, New York: Palgrave Macmillan, 2010. ISBN 978-0-230-238-29-9
  • M. Burda, C. Wyplosz: Makroekonomia. Podręcznik europejski, Warszawa: PWE, 2000.