Pożywka LB

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Butelka pożywki i płytka ze stałym podłożem LB

Pożywka (podłoże) LB (z ang. lysogeny broth, dosł. bulion lizogenny[a]), szerzej znana pod niepoprawną nazwą Luria-Bertani broth („pożywka Lurii-Bertaniego”, od nazwisk Salvadora Lurii i Giuseppe Bertaniego[1]) lub Luria Broth („pożywka Lurii”) – kompletna, bogata pożywka do mikrobiologicznej hodowli bakterii.

Pożywka ta znana jest od lat 50. XX wieku i od tego czasu powszechnie używana do hodowli laboratoryjnej i przemysłowej bakterii.

Obecnie można wyróżnić kilka różnych odmian tej pożywki. Jakkolwiek różnią się one tylko szczegółami i wszystkie zawierają takie same główne składniki. Klasyczna pożywka LB zawiera rozpuszczone w wodzie bidestylowanej: ekstrakt (lizat) z drożdży, trypton i NaCl. Może być także stosowana jako podłoże stałe po dodaniu czynnika żelującego (zwykle agaroza). Pożywka taka zawiera wszystkie niezbędne do wzrostu aminokwasy, czyli źródło azotu (z tryptonu i lizatu), a także witaminy i mikroelementy (z lizatu drożdżowego). Sól zapewnia odpowiednią osmotyczność środowiska i jony sodu niezbędne do transportu błonowego. W swojej standardowej formie nie może być stosowana jako podłoże selekcyjne; jakkolwiek po dodaniu czynnika selekcjonującego, np. antybiotyku (np. ampicyliny), nadaje się do selekcji na podstawie oporności.

Pożywkę sterylizuje się przez autoklawowanie w 121 °C. Gotowa pożywka ma żółtawo-słomkową barwę i jest przezroczysta.

Skład standardowy[edytuj]

Skład pożywki płynnej[2]:

  • 0,5% (w/v) ekstrakt drożdżowy
  • 1% (w/v) trypton
  • 1% (w/v) NaCl
  • w wodzie bidestylowanej

Pożywka stała zawiera dodatkowo 0,7 lub 1,5% (w/v) agaru lub agarozy[3].

Poszczególne odmiany LB różnią się zawartością chlorku sodu, dobranych według warunków osmotycznych optymalnych dla danych bakterii.

  • LB-Miller – 1% NaCl[4]
  • LB-Lennox – 0,5% NaCl[5]

By osiągnąć odpowiednie pH ok. 7, do pożywki dodaje się wodorotlenek sodu. Jednak taka pożywka nie jest buforowana i pH będzie się zmieniać podczas wzrostu bakterii i wydzielania przez nie do środowiska produktów przemiany materii.

Synonimy nazwy[edytuj]

Pożywka LB jest najszerzej znana pod niewłaściwymi nazwami, które są stosowane nawet w publikacjach naukowych:

  • pożywka (bulion) Luria-Bertani (najczęściej stosowana)
  • pożywka (bulion) Lurii
  • pożywka (bulion) Lennoxa

W rzeczywistości pierwsza receptura pożywki została opracowana i opublikowana w 1951 przez Giuseppe Bertaniego w celu optymalizacji wzrostu bakterii z rodzaju Shigella[6], a akronim LB utworzony był od słów lysogeny broth („bulion lizogenny”[a])[1].

Uwagi[edytuj]

  1. a b Określenie „lizogenny” w tym kontekście oznacza „wspomagający cykl lizogenny”.

Przypisy[edytuj]

  1. a b publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać G. Bertani. Lysogeny at mid-twentieth century: P1, P2, and other experimental systems. „J Bacteriol”. 186 (3), s. 595-600, 2004. PMID: 14729683. PMCID: PMC321500. 
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać LB (Luria-Bertani) liquid medium. „Cold Spring Harbor Protocols”, 2006. DOI: 10.1101/pdb.rec8141. OCLC 62938806 (ang.). 
  3. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Media containing agar or agarose. „Cold Spring Harbor Protocols”, 2006. DOI: 10.1101/pdb.rec8734. 
  4. J.H. Miller. Experiment in molecular genetics. Cold Spring Harbor Laboratory. „Cold Spring Harbor, New York”, 1972. 
  5. E.S. Lennox. Transduction of linked genetic characters of the host by bacteriophage P1.. „Virology”. 1 (2), s. 190-206, 1956. DOI: 10.1016/0042-6822(55)90016-7. PMID: 13267987. 
  6. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać G. Bertani. Studies on lysogenesis. I. The mode of phage liberation by lysogenic Escherichia coli. „J Bacteriol”. 62 (3), s. 293-300, 1952. PMID: 14888646. PMCID: PMC386127.