Po własnym pogrzebie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Po własnym pogrzebie
Gatunek wojenny
Rok produkcji 1989
Data premiery Polska 13 maja 1992
Kraj produkcji  Polska
Język polski
Czas trwania 81 min
Reżyseria Stanisław Jędryka
Scenariusz Jerzy Janicki
Główne role Andrzej Grabarczyk
Janusz Bukowski
Henryk Talar
Muzyka Andrzej Korzyński
Zdjęcia Wiesław Rutowicz
Scenografia Zenon Różewicz
Kostiumy Anna Ostapińska
Hanna Morawiecka
Montaż Barbara Kosidowska
Produkcja Studio Filmowe Oko
Poprzednik Umarłem, aby żyć (1984)
Kontynuacja Urodzony po raz trzeci (1989)

Po własnym pogrzebiepolski telewizyjny film wojenny z 1989 roku w reżyserii Stanisława Jędryki.

Film jest kontynuacją filmu Umarłem, aby żyć z 1984 roku. Leopold Wójcik po upozorowaniu własnej śmierci wraca do konspiracji. W odróżnieniu od poprzedniej części losy bohaterów są fikcją fabularną - wariantem zdarzeń, które mogły mieć miejsce. Film miał kontynuację: Urodzony po raz trzeci (1989).

Plenery: Warszawa.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

Odbywają się uroczystości pogrzebowe Leopolda Wójcika. Faktycznie w trumnie znajdują się zwłoki sobowtóra. W pogrzebie uczestniczy Zygmunt Bruzda. Obergruppenführer Hans Moser podejrzewa jednak, że Wójcik żyje. Gestapo przeprowadza rewizję w domu jego matki. Polska komórka konspiracyjna działa w zakładzie fotograficznym, gdzie ukrywa się Wójcik. Od niej otrzymuje nową tożsamość i teraz ma nazywać się Kazimierz Nowak. Udaje się na spotkanie z kurierem, który ma dostarczyć mu nowe dokumenty. Kurier wpada jednak w łapance.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]