Pociemnienie brzegowe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tarcza słoneczna, podczas tranzytu Wenus w 2012r. Czarna kropka w górnej części tarczy słonecznej to Wenus.

Pociemnienie brzegowe – stopniowy spadek jasności i poczerwienienie, w miarę wzrostu odległości od środka tarczy gwiazdy. Zjawisko to jest obserwowane w przypadku Słońca w zakresie promieniowania widzialnego.

Podstawowa przyczyna[edytuj | edytuj kod]

Droga promieni o takim samym prawdopodobieństwie opuszczenia Słońca w środku tarczy i blisko kraju.

W związku z pochłanianiem promieniowania emitowanego w głębszych warstwach fotosfery przez położone wyżej jej warstwy, promieniowanie opuszczające Słońce bliżej tarczy słonecznej (pod kątem) jest emitowane z wyższych warstw niż wychodzące prostopadle do powierzchni gwiazdy. W fotosferze temperatura zmniejsza się wraz z wysokością, gaz w mniejszej temperaturze, zgodnie z prawem Stefana-Boltzmanna emituje mniej promieniowania i o większej długości fali.

Pojaśnienie brzegowe[edytuj | edytuj kod]

W zakresie promieniowania nadfioletowego, które jest emitowane w wyższych warstwach słonecznej atmosfery, rejestrowane jest natomiast pojaśnienie brzegowe, będące skutkiem odwrócenia gradientu temperatury, czyli zwiększania się tej wraz z odległością od fotosfery.

Efekt pojaśnienia widoczny jest również w zakresie radiowym, gdyż źródłem tych fal jest korona słoneczna.