Poczthalteria w Słupsku

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Poczthalteria w Słupsku – służyła do obsługi koni i wozów pocztowych, czasem obsługiwała również podróżnych.

Widok poczthalterii od strony ulicy, widokówka z ok. 1920 r.

Na Pomorzu poczthalterie powstawały już od połowy XVIII w. W Słupsku poczthalteria powstała po zachodniej stronie lokacyjnego miasta, naprzeciw Nowej Bramy, kilkaset metrów od traktu ze Szczecina. Główną część stanowił szerokofrontowy budynek, postawiony przy ulicy od wschodniej strony. W środkowej części posiadał bramę przejazdową. Pozostałe zabudowania to: dwa parterowe skrzydła - od północy i południa, podwórze zamykał od zachodu dom mieszkalny i przyległa stodoła. W takim stanie obiekt ten znajdował się jeszcze w 1976 roku, chociaż od momentu powstania wiele razy był przebudowywany. Obecnie pozostały fundamenty zakopane w ziemi, plany konstrukcyjne budynków, obrazy i zdjęcia obiektów, widok zajazdu na starych kartach pocztowych.

W publikacji o zabytkach w Słupsku jest zapisane: [...] Powstanie pierwszej stacji pocztowej w Słupsku można z dużym prawdopodobieństwem łączyć z uruchomieniem w poł. XVII w. stałej poczty kurierskiej na Pomorzu. Jedną ze stacji na trasie Szczecin – Gdańsk był Słupsk, gdzie urząd pocztowy założony został już w 1654 r. Mieścił się on w ratuszu do połowy XVIII w., kiedy to przeniesiono go na ulicę Środkową (obecnie nieistniejącą) do kamienicy Fassmanów i funkcjonował tam do 1814 r. [...][1]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Stanisław Szpilewski – Zabytkowe budynki pocztowe w Słupsku [w:] Z DZIEJÓW POCZTY W SŁUPSKU, Słupsk 2001