Podbrzezie Dolne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Podbrzezie Dolne
Państwo  Polska
Województwo lubuskie
Powiat nowosolski
Gmina Kożuchów
Liczba ludności (2005) 457
Strefa numeracyjna (+48) 68
Tablice rejestracyjne FNW
SIMC 0910400
Położenie na mapie gminy Kożuchów
Mapa lokalizacyjna gminy Kożuchów
Podbrzezie Dolne
Podbrzezie Dolne
Położenie na mapie powiatu nowosolskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu nowosolskiego
Podbrzezie Dolne
Podbrzezie Dolne
Położenie na mapie województwa lubuskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubuskiego
Podbrzezie Dolne
Podbrzezie Dolne
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Podbrzezie Dolne
Podbrzezie Dolne
Ziemia51°45′55″N 15°36′45″E/51,765278 15,612500

Podbrzezie Dolne (niem. Nieder Siegersdorf) – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie nowosolskim, w gminie Kożuchów.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zielonogórskiego.

Nazwa[edytuj]

W księdze łacińskiej Liber fundationis episcopatus Vratislaviensis (pol. Księga uposażeń biskupstwa wrocławskiego) spisanej za czasów biskupa Henryka z Wierzbna w latach 1295–1305 miejscowość wymieniona jest w zlatynizowanej formie Zagardi villa[1][2].

Historia[edytuj]

Pierwsza wzmianka o wsi pochodzi z 1349 roku. Wtedy to ówczesny właściciel, żagański mieszczanin Peter Unglowbe, który posiadał również Słocinę, część dochodów ze wsi Podbrzezie Dolne przekazywał na rzecz szpitala św. Ducha w Kożuchowie. Wieś powstała zapewne w czasie funkcjonowania kasztelani w Kożuchowie. Niewykluczone, że położona blisko grodu miejscowość była jedną ze wsi służebnych, których mieszkańcy świadczyli usługi na rzecz grodu. Prawdopodobnie już w średniowieczu wykształciły się dwie części wsi – dolna i górna (niem. Nieder- i Ober- Siegersdorf). Podbrzezie Dolne rozwinęło się przy starym trakcie do Głogowa, Górne natomiast przy drodze do Żagania. Na przestrzeni wieków wieś wielokrotnie zmieniała właścicieli a obie jej części podlegały podziałom na mniejsze majątki. Pierwsze wzmianki o Podbrzeziu (villa Segehardi) pojawiły się w 1295 r., właścicielem wsi był wtedy burgrabia (kasztelan) kożuchowski Dietrich von Pesna. Własnością kasztelanów kożuchowskich pozostawało Podbrzezie prawdopodobnie do połowy XIV w. W tym czasie doszło zapewne do podziału wsi – w 1349 r. jedna z jej części (Segehardisdorf) znajdowała się już w rękach wspomnianego żagańskiego mieszczanina Petera Unglowbe. Od tej pory coraz częściej jako właściciele Podbrzezia występowali przedstawiciele bogatego patrycjatu.

Zabytki[edytuj]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisany jest[3]:

  • dom nr 2, szachulcowy, z połowy XIX wieku

inne zabytki:

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Liber fundationis episcopatus Vratislaviensis online
  2. H. Markgraf, J. W. Schulte, "Codex Diplomaticus Silesiae T.14 Liber Fundationis Episcopatus Vratislaviensis", Breslau 1889
  3. Rejestr zabytków nieruchomych woj. lubuskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 31.1.13]. s. 45.