Podlesie (powiat kraśnicki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł

50°54′46.66″N 22°12′44.46″E

- błąd

0 m

WD

50°52'N, 22°14'E

- błąd

19797 m

Odległość

545 m

Podlesie
wieś
Państwo

 Polska

Województwo

 lubelskie

Powiat

kraśnicki

Gmina

Kraśnik

Strefa numeracyjna

81

Kod pocztowy

23-200[1]

Tablice rejestracyjne

LKR

SIMC

0383892

Położenie na mapie gminy wiejskiej Kraśnik
Mapa konturowa gminy wiejskiej Kraśnik, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Podlesie”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po prawej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Podlesie”
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa konturowa województwa lubelskiego, po lewej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Podlesie”
Położenie na mapie powiatu kraśnickiego
Mapa konturowa powiatu kraśnickiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Podlesie”
Ziemia50°54′46,66″N 22°12′44,46″E/50,912961 22,212350

Podlesiewieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie kraśnickim, w gminie Kraśnik[2][3].

W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie lubelskim.

Wieś stanowi sołectwo – zobacz jednostki pomocnicze gminy Kraśnik[4].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Według Słownika geograficznego Królestwa Polskiego z roku 1887 było to przedmieście Kraśnika[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 943 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  2. TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 2016-02-29].
  3. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części. „Dziennik Ustaw”. Nr 29, poz. 200, s. 1867, 2013-02-15. Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji. [dostęp 2016-02-29]. 
  4. Jednostki pomocnicze gminy Kraśnik. Urząd Gminy Kraśnik. [dostęp 2016-02-29].
  5. Podlesie 1(25), [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. VIII: Perepiatycha – Pożajście, Warszawa 1887, s. 420.