Podpróbkowanie chrominancji

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Podpróbkowanie chrominancji – metoda kodowania obrazów polegająca na zastosowaniu mniejszej rozdzielczości dla przetwarzania informacji o chrominancji (kolorze) niż dla informacji o luminancji (jasności). Korzysta ona z niedoskonałości ludzkiego wzroku, który ma znacznie mniejszą możliwość rozpoznawania różnic w kolorze niż w jasności na tym samym obrazie[1]. Metoda ta jest używana w wielu algorytmach kompresji danych wideo (np. MPEG) i obrazów (np. JPG), zarówno analogowych jak i cyfrowych.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. S. Winkler, C. J. van den Branden Lambrecht i M. Kunt: Vision models and applications to image and video processing. 2001, s. 209. ISBN 978-0-7923-7422-0.