Podrawie
| Państwa | |
|---|---|
| Ważniejsze miejscowości | |
| Powierzchnia |
3400 km² |
Położenie na mapie Europy  | |
| 46°34′05,36″N 15°36′02,26″E/46,568156 15,600628 | |
Podrawie[1.1] (chorw. Podravina[1.1], słoweń. Podravje[1.2]) – kraina geograficzna w Chorwacji i Słowenii. Rozpościera się wzdłuż biegu rzeki Drawy, zajmując powierzchnię 3400 km²[2].
Geografia
[edytuj | edytuj kod]
Podrawie to teren nizinny położony pomiędzy rzeką Drawą a wzniesieniami Macelj, Toplička Gora, Kalnik, Bilogora, Papuk i Krndija, za którymi rozpoczyna się już Posawie. Obszar ten jest silnie pofałdowany, z falistymi wzgórzami trzeciorzędowymi i równinami aluwialnymi. Charakteryzuje się gęstą siecią rzeczną. Szerokość Podrawia waha się od 10 do 20 km. Znajdują się tu złoża piasku (Đurđevački peski), gazu ziemnego (Molve, Stari Gradac i Kalinovac) i ropy naftowej (Beničanci, Ferdinandovac)[2].
Na obszarze Podrawia funkcjonuje przemysł spożywczy, tekstylny, farmaceutyczny, drzewny i budowlany oraz rolnictwo. Przebiegają przez niego drogowa Podravska magistrala i linia kolejowa Varaždin – Osijek. Największa gęstość zaludnienia występuje na północnym wschodzie w okolicach Varaždinu. Inne ważniejsze miejscowości to Koprivnica, Virovitica, Slatina, Đurđevac i Pitomača[2].
Historia
[edytuj | edytuj kod]
Osadnictwo rozwijało się wzdłuż szlaków wiodących skrajem rozlewisk na południowym brzegu Drawy. Na miejscu dzisiejszego Ludbregu istniała osada Iovia-Botivo. Kulturowo-historyczna odrębność regionu wykształciła się w późnym średniowieczu. Jego dawną nazwą była Komarnica. Od XVI wieku głównymi ośrodkami miejskimi były Koprivnica i Đurđevac w części zwanej Krajiną, natomiast w pozostałej części był nim Ludbreg. W związku z tym powstał tradycyjny podział Podrawia na Ludbrešką, Koprivničką i Đurđevačką Podravinę[2].
Ze względu na meandrowanie Drawy w 1710 roku miejscowość Legrad, będąca ważnym ośrodkiem handlowym, została oddzielona od Međimurja i przyłączona do Podrawia, powiększając jego obszar. W XVII wieku Podrawie było prawie w całości regionem przygranicznym graniczącym z Imperium Osmańskim. Stan ten trwał do traktatu w Karłowicach w 1699 roku. Na przełomie XIX i XX wieku podstawą rozwoju gospodarczego był handel i produkcja rolna. W trakcie II wojny światowej w pobliżu Koprivnicy założono obóz koncentracyjny Danica. W 1942 roku działały tu oddziały partyzanckie, a region stał się ważnym ośrodkiem ruchu oporu. Wyzwolenie miało miejsce w 1945 roku[2].