Podrzeniowate

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podrzeniowate
Ilustracja
Podrzeń żebrowiec
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad monilofity
Klasa paprocie
Rząd paprotkowce
Rodzina podrzeniowate
Nazwa systematyczna
Blechnaceae Newman
Hist. Brit. Ferns, ed. 2: 8. 1844[2][1]
Typ nomenklatoryczny
Blechnum L. (1753)[2]

Podrzeniowate (Blechnaceae) – rodzina paproci o zasięgu kosmopolitycznym. W zależności od ujęcia systematycznego obejmuje od dwóch[3] do 24[1] rodzajów z około 240–265 gatunkami[1][3]. Według systemu PPG I (2016) obejmuje trzy podrodziny z 24 rodzajami i 265 gatunkami[1]. Rodzimym dla Polski przedstawicielem jest podrzeń żebrowiec. Większość gatunków jest naziemna, choć spotykać tu także można epifity np. Stenochlaena. Charakterystyczną cechą podrzeniowatych jest czerwony kolor młodych, pastorałowato zwiniętych liści.

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Pozycja filogenetyczna rodziny w rzędzie paprotkowców[4][5][1]

Rodzina siostrzana wobec onokleowatych (Onocleaceae), wraz z którymi tworzy klad siostrzany dla wietlicowatych (Athyriaceae) w obrębie rzędu paprotkowców (Polypodiales)[6][1].

paprotkowce


Saccolomataceae




Cystodiaceae




Lonchitidaceae



Lindsaeaceae







Pteridaceaeorliczkowate




Dennstaedtiaceae





Cystopteridaceaepaprotnicowate





Rhachidosoraceae




Diplaziopsidaceae




Aspleniaceaezanokcicowate



Hemidictyaceae







Thelypteridaceaezachylnikowate




Woodsiaceaerozrzutkowate





Onocleaceaeonokleowate



Blechnaceaepodrzeniowate




Athyriaceaewietlicowate









Didymochlaenaceae




Hypodematiaceae




Dryopteridaceaenerecznicowate





Nephrolepidaceaenefrolepisowate



Lomariopsidaceae





Tectariaceae




Oleandraceae




Davalliaceaedawaliowate



Polypodiaceaepaprotkowate













Podział rodziny według systemu PPG I (2016)[1]

podrodzina Stenochlaenoideae (Ching) J.P.Roux, Conspect. South. Afr. Pteridophyta: 156. 2001

podrodzina Woodwardioideae Gasper, V.A.O.Dittrich & Salino, Phytotaxa 275(3): 197. 2016

  • rodzaj Anchistea C.Presl, Epimel. Bot.: 71. 1851
  • rodzaj Lorinseria C.Presl, Epimel. Bot.: 72. 1851
  • rodzaj Woodwardia Sm., Mem. Acad. Roy. Sci. Turin 5. 411. 1793

podrodzina Blechnoideae Gasper, V.A.O.Dittrich & Salino, Phytotaxa 275(3): 201. 2016

  • rodzaj Austroblechnum Gasper & V.A.O.Dittrich, Phytotaxa 275(3): 202. 2016
  • rodzaj Blechnidium T.Moore, Index Fil. clv. 1860; Brit. Ferns: 210. 1860
  • rodzaj Blechnopsis C.Presl, Epimel. Bot.: 115. 1851
  • rodzaj Blechnum L., Sp. Pl. 2: 1077. 1753podrzeń
  • rodzaj Brainea J.Sm., Cat. Kew Ferns: 5. 1856
  • rodzaj Cleistoblechnum Gasper & Salino, Phytotaxa 275 (3): 207. 2016
  • rodzaj Cranfillia Gasper & V.A.O.Dittrich, Phytotaxa 275 (3): 207. 2016
  • rodzaj Diploblechnum Hayata, Bot. Mag. (Tokyo) 41. 702. 1927
  • rodzaj Doodia R.Br., Prodr. Fl. Nov. Holl.: 151. 1810
  • rodzaj Icarus Gasper & Salino, Phytotaxa 275(3): 209. 2016
  • rodzaj Lomaria Willd., Mag. Neuesten Entdeck. Gesammten Naturk. Ges. Naturf. Freunde Berlin 3: 160. 1809
  • rodzaj Lomaridium C.Presl, Epimel. Bot.: 154. 1851
  • rodzaj Lomariocycas (J.Sm.) Gasper & A.R.Sm., Phytotaxa 275(3): 212. 2016
  • rodzaj Neoblechnum Gasper & V.A.O.Dittrich, Phytotaxa 275(3): 214. 2016
  • rodzaj Oceaniopteris Gasper & Salino, Phytotaxa 275(3): 214. 2016
  • rodzaj Parablechnum C.Presl, Epimel. Bot.: 109. 1851
  • rodzaj Sadleria Kaulf., Enum. Filic.: 161. 1824
  • rodzaj Struthiopteris Scop., Fl. Carn.: 168. 1760

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h The Pteridophyte Phylogeny Group. A community-derived classification for extant lycophytes and ferns. „Journal of Systematics and Evolution”. 54 (6), s. 563–603, 2016. DOI: 10.1111/jse.12229. 
  2. a b James L. Reveal: Indices Nominum Supragenericorum Plantarum Vascularium – B. University of Maryland. [dostęp 2015-08-20].
  3. a b Maarten J. M. Christenhusz, Xian-Chun Zhang & Harald Schneider (2011). "A linear sequence of extant families and genera of lycophytes and ferns" (PDF). Phytotaxa 19 : 7–54.
  4. Samuli Lehtonen. Towards Resolving the Complete Fern Tree of Life. „PLoS ONE”. 6, 10, s. e24851, 2011. DOI: 10.1371/journal.pone.0024851. 
  5. Carl J. Rothfels, Anders Larsson, Li-Yaung Kuo, Petra Korall, Wen- Liang Chiou, Kathleen M. Pryer. Overcoming Deep Roots, Fast Rates, and Short Internodes to Resolve the Ancient Rapid Radiation of Eupolypod II Ferns. „Systematic Biology”. 61, 1, s. 70, 2012. 
  6. Smith, A. R., K. M. Pryer, E. Schuettpelz, P. Korall, H. Schneider & P. G. Wolf. A classification for extant ferns. „Taxon”. 55 (3), s. 705–731, 2006 (ang.).