Podskalnia Góra

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podskalnia Góra
Ilustracja
Podskalnia Góra (po prawej stronie) i Nowa Góra
Państwo  Polska
Pasmo Pieniny, Karpaty
Wysokość 743 m n.p.m.
Położenie na mapie Pienin
Mapa lokalizacyjna Pienin
Podskalnia Góra
Podskalnia Góra
Ziemia49°24′37,9″N 20°24′14,3″E/49,410528 20,403972
Podskalnia Góra a7.jpg

Podskalnia Góra – góra w Pieninach Czorsztyńskich należących do Pienin Właściwych. Jest dobrze wyodrębniona i dobrze widoczna od południowej strony ze Sromowiec Niżnych – znajduje się tuż nad polami uprawnymi i tzw. Podskalem. Od zachodniej strony sąsiaduje z Gołą Górą (712 m n.p.m.), od północnego zachodu z Nową Górą (902 m n.p.m.), wschodnie jej zbocza opadają do Wąwozu Szopczańskiego[1]. Jest porośnięta lasem, w którym dominują świerki i buki, ale ma liczne partie odsłoniętych i bardzo stromych ścian wapiennych z ciekawą roślinnością naskalnych muraw roślin wapieniolubnych[2]. Z rzadkich roślin stwierdzono występowanie dwulistnika muszego, starca polnego, wiechliny styryjskiej i pluskwicy europejskiej (notowana w 2001)[3]. Wśród skał tych wyróżniają się: Pościel, Kafazowe Skały i Oberwana Skała. Szczególnie stroma jej ściana wschodnia opadająca do Wąwozu Szopczańskiego tworzy kamienne piarżysko zwane dawniej przez miejscowych górali Cieplicą, gdyż na wiosnę najwcześniej topniał tutaj śnieg. Wyżej niego znajduje się Oberwana Skała, a po jej północnej stronie żleb Łazisko[2].

U podnóży południowo-zachodnich stoków Poskalniej Góry znajduje się niewielkie, w większości nagie, skalne wzniesienie zwane Skaliną.

Podskalnia Góra ma duże znaczenie jako siedlisko rzadkich gatunków roślin. Występuje na niej także najliczniejsza w Pieninach kolonia rzadkiego gatunku Exoprosopa cleomenemuchówki znajdującej się w Polskiej Czerwonej Księdze Zwierząt. Jednorazowo obserwowano tutaj nawet kilkadziesiąt tych rzadkich owadów z rodziny bujankowatych[4].

Szlaki turystyczne[edytuj | edytuj kod]

szlak turystyczny żółty – żółty ze Sromowiec Niżnych, wschodnim podnóżem Podskalniej Góry (Wąwóz Szopczański) na przełęcz Szopkę.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Pieniny. Mapa turystyczna 1:25 000. Piwniczna: Agencja Wydawnicza „WiT” s.c.. ISBN 978-83-907671-3-9.
  2. a b Józef Nyka: Pieniny. Przewodnik. Wyd. IX. Latchorzew: Wyd. Trawers, 2006. ISBN 83-915859-4-8.
  3. Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa: Czerwona księga Karpat Polskich. Kraków: Instytut Botaniki PAN, 2008. ISBN 978-83-89648-71-6.
  4. Exoprosopa cleomene. [dostęp 2009-06-05].