Podstawowa liczba odtwarzania

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Podstawowa liczba odtwarzania, bazowy współczynnik reprodukcji[a], podstawowy wskaźnik reprodukcji[b], wskaźnik R[c], współczynnik R[d] – teoretyczna liczba osób, którą zaraża każdy chory, przy założeniu, że wszystkie jego kontakty następują z osobami podatnymi na zakażenie.

Podstawową liczbę odtwarzania wylicza się ze wzoru[1]:

gdzie:

– liczba kontaktów osoby chorej ze zdrowymi w jednostce czasu
– prawdopodobieństwo zakażenia w czasie kontaktu
– czas trwania okresu zakaźności.

Rzeczywista liczba zakażonych jest niższa od teoretycznej, ze względu na występowanie w populacji osób odpornych, i jest iloczynem podstawowej liczby odtwarzania i odsetka kontaktów z osobami podatnymi na zakażenie[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. także podstawowy współczynnik reprodukcji
  2. także bazowy wskaźnik reprodukcji
  3. ściślej wskaźnik R0
  4. ściślej współczynnik R0

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Andrzej Zieliński, Pojęcie odporności zbiorowiskowej w zastosowaniu do oceny efektywności szczepień ochronnych, „Przegląd epidemiologiczny”, 53 (3 i 4), 1999, s. 245–255 [dostęp 2020-03-27].