Podwójna artykulacja

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Klasyfikacja spółgłosek
Wargowe
Przedniojęzykowe
Dorsalne
Gardłowe
Nagłośniowe
Krtaniowe
O podwójnej artykulacji
Koartykulacja
sposób artykulacji, miejsce artykulacji, narząd artykulacji

Podwójna artykulacja – dwoistość. Jednostki niższego poziomu (fonemy, które nie mają znaczenia) łączą się w jednostki wyższego poziomu (morfemy, które mają znaczenie), a te łączą się w zdania[1]. Ta analiza i to pojęcie zostały najpierw przeprowadzone przez francuskiego językoznawcę André Martinet[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Julie Sedivy: The Unusual Language That Linguists Thought Couldn’t Exist. W: Nautil.us [on-line]. 2014-09-22. [dostęp 2017-12-19].
  2. Bart de Boer, Wendt Sandler: New perspectives on duality of patterning: Introduction to the special issue. W: NCBI [on-line]. 2012-11-04. [dostęp 2017-12-19].